Uzasadnienie
J. T.z wniósł skargę do tutejszego sądu na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z 4 kwietnia 2024 r. znak WOP.7722.10.2024.MW w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia L. T. i J. P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Grajewie z 12 stycznia 2024 r. nr SIO-7358-5/2/20, nakładające obowiązek usunięcia nieprawidłowości projektu budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Białymstoku z 23 maja 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pięciu odpisów skargi oraz podanie numeru PESEL skarżącego - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, że korespondencję doręczono skarżącemu 10 czerwca 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru podpisał osobiście), zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu upłynął w poniedziałek 17 czerwca 2024 r. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uiścił wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zanim sąd przystąpi do merytorycznego rozpoznania sprawy, w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi oraz formalną poprawność jej wniesienia. Powinność ta wynika z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym odrzuceniu podlega skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, a także z art. 220 § 3 p.p.s.a., w myśl którego skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie stwierdzono braki formalne w postaci niedołączenia pięciu odpisów skargi oraz niewskazania numeru PSESL skarżącego, a także brak wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Stanowią one naruszenie wymagań, które należy spełnić, aby skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. stanowi, że pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Z kolei zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Nadto, postępowanie sądowoadministracyjne jest odpłatne, a zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W zakresie wpisu sądowego powinność jego uiszczenia wynika z art. 230 § 1 p.p.s.a., w myśl którego od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z § 2 pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Sama wysokość wpisu wynika z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 535).
W związku z takim brzmieniem przepisów prawidłowo wezwano skarżącego do uzupełniania braków formalnych skargi w zakresie numeru PESEL i załączenia odpisów oraz do wykonania obowiązku opłacenia wpisu sądowego. Wezwanie w tym zakresie doręczono skarżącemu 10 czerwca 2024 r., a więc siedmiodniowy termin na wykonanie obowiązków upłynął 17 czerwca 2024 r. Strona skarżąca nie wywiązała się z żadnego z tych zobowiązań, co skutkuje uznaniem skargi za wniesioną nieskutecznie (zawierającą nieuzupełnione braki formalne oraz nieuiszczony wpis).
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.