Uzasadnienie
M. A., M. A., A. S., K. B., W. O. i T. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z 12 marca 2024 r. nr KO.603/20/23, KO.603/21/2023, KO.603/22/2023 w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów.
Decyzję SKO doręczono skarżącemu K. B. 13 marca 2024 r. (k. 1277 verte – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach postępowania administracyjnego), z kolei skarga na tę decyzję została nadana w placówce pocztowej 25 kwietnia 2024 r. (k. 12 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi i spełnienie przez skarżącego wymagań formalnych przewidzianych dla skargi przepisami prawa.
Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest jej terminowość. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei w myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu 13 marca 2024 r. (k. 1277 verte – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach postępowania administracyjnego). Zawierała ona stosowne pouczenie o terminie i trybie jej zaskarżenia do sądu. Skarga natomiast została wniesiona (nadana w polskiej placówce operatora pocztowego) 25 kwietnia 2024 r. (k. 12 akt sądowych, data stempla pocztowego), czyli już po upływie trzydziestodniowego terminu na jej wniesienie, który upłynął z końcem dnia 12 kwietnia 2024 r. Skarga jest więc spóźniona.
Wobec powyższego zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.