Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 maja 2009 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika J. K., został wezwany do podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia.
Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 27 maja 2009 r. i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. W dniu 4 czerwca 2009 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie zwrócono ją do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Skoro zatem reprezentujący skarżącego pełnomocnik nie odebrał przedmiotowej przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego terminu, liczonego od daty powtórnego awizo, tj. z dniem 12 czerwca 2009 r. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 19 czerwca 2009 r. (piątek). Skarżący jednakże nie uczynił zadość skierowanemu do niego wezwaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 cytowanej ustawy, sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych, w tym wypadku nie podpisano skargi.
Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika J. K. został prawidłowo wezwany zarówno do uiszczenia wpisu, jak i do podpisania skargi. Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższych obowiązków. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił jednak braków skargi.
Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.-