Uzasadnienie
Starosta B. decyzją z dnia [...]05.2002r. nr [...], wydaną na podstawie art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 2001r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie zastosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. z 2001r. nr 154, poz. 1793) i art. 37 lit. k), art. 37 lit. l) i art. 6 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 z późniejszymi zmianami) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego) orzekł o odmowie przyznania Pani A. Z. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...]02.2002r.
Swoje rozstrzygnięcie organ zatrudnienia uzasadnił tym, że strona po raz pierwszy zarejestrowała się w powiatowym urzędzie pracy w dniu [...]12.2001r. i spełniła warunki do uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego, natomiast nie spełniła określonych w art. 37 lit. k) warunków uprawniających do świadczenia przedemerytalnego.
W odwołaniu od powyższej decyzji Pani A. Z. podniosła, iż dnia [...]01.2002r. wniosła podanie do kierownika powiatowego urzędu pracy o unieważnienie dokonanej przez nią w dniu [...]12.2001r. rejestracji, w związku z wejściem w życie od dnia 1.01.2002r. nowych, korzystniejszych dla niej przepisów dotyczących świadczeń przedemerytalnych. Ponadto podniosła, że Starosta B. w dniu [...]01.2002r. w trybie art. 132 kpa uchylił swoją decyzję z dnia [...]01.2002r. orzekającą o przyznaniu jej prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]12.2001r. w wysokości 572, 20 zł. miesięcznie. W dniu [...]02.2002r. zgłosiła się do powiatowego urzędu pracy w celu dokonania ponownej rejestracji, składając jednocześnie wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego.
W związku z powyższym kierownik urzędu pracy wystąpił do ZUS o ustalenie wysokości emerytury dla potrzeb świadczenia przedemerytalnego, ZUS ustalił wysokość emerytury w celu określenia wysokości świadczenia przedemerytalnego na dzień [...]02.2002r. i jednocześnie określił okres uprawniający do emerytury wynoszący 30 lat i 9 miesięcy okresów składkowych i 6 miesięcy okresów nieskładkowych.
Pomimo to ponownie wydano decyzję odmawiającą przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...]02.2002r. Odwołująca się uważała decyzje tę za bardzo krzywdzącą i zarzuciła organowi I instancji naruszenie zasad postępowania administracyjnego. Dodatkowo nadmieniła, iż jest osobą samotną, która przepracowała 30 lat w uciążliwych warunkach. Obecnie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej i w związku z powyższym prosi o przyznanie świadczenia przedemerytalnego.
Wojewoda P. decyzją z dnia [...]06.2002r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uznając, że rejestracja skarżącej nastąpiła w dniu [...]12.2001r., dlatego też w stosunku do Pani A. Z. zastosowanie mają przepisy dotyczące świadczeń przedemerytalnych, obowiązujące od dnia [...]12.2001r., a w świetle tych przepisów prawo do świadczenia przedemerytalnego odwołującej się nie przysługuje.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiodła Pani A. Z., podnosząc argumenty tożsame z argumentami zawartymi w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W tym miejscu należy wskazać na zmianę właściwości sądu, powstałą w związku z reformą sądownictwa administracyjnego. Z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z 2002r.) – sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W sprawie niniejszej spór dotyczy daty rejestracji, dokonanej przez Panią skarżącą.
Organ przyjmuje dzień [...]12.2001r., zaś Pani A. Z. – dzień [...]02.2002r.
Gdyby uznać stanowisko organu za właściwe, to decyzja odpowiadałaby prawu, bowiem data rejestracji w dniu [...]12.2001r. przesądzała o zastosowaniu przepisów dotyczących świadczeń przedemerytalnych obowiązujących do dnia 31.12.2001r., w świetle których skarżącej prawo do tegoż świadczenia nie przysługiwało.
Stan faktyczny konkretnej sprawy jest jednak niejednoznaczny. Zdaniem Sądu – organ wydając decyzję w dniu [...]01.2002r. nr [...] nr ewid. [...] o uchyleniu decyzji w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]12.2001r. w wysokości 572, 10 złotych miesięcznie – uznał, że rejestracja skarżącej w dniu [...]12.2001r. nie była skuteczna. W uzasadnieniu bowiem powyższej decyzji (stanowiącej integralną jej część) znalazły się następujące stwierdzenia: "w dniu 2002.01.[...] Pani Z. złożyła w tut. Urzędzie odwołanie od w/w decyzji w odwołaniu wyjaśniła, że w piśmie z dnia 2002.01.[...] prosiła o unieważnienie rejestracji. Tymczasem wydana została decyzja przyznająca zasiłek przedemerytalny. Organ zatrudnienia uznał argumenty strony, podnoszone w odwołaniu za zasadne i postanowił uchylić zaskarżoną decyzję".
W świetle powyższych stwierdzeń należy uznać, że właściwą datą rejestracji jest więc dzień [...]02.2002r. wskazywany przez skarżącą.
Na podkreślenie zasługuje okoliczność, iż organ zatrudnienia właśnie w tej dacie wszczął postępowanie dotyczące przyznania Pani A. Z. świadczenia przedemerytalnego występując do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. z wnioskiem o ustalenie wysokości emerytury dla potrzeb tegoż świadczenia przedemerytalnego – ostatecznie zmieniając swoje stanowisko poprzez wydanie decyzji o odmowie przyznania wyżej wymienionego świadczenia.
Tym samym, zdaniem Sądu, organ naruszył podstawową zasadę wynikającą z art. 7 i 8 kpa, ponieważ wszystkie powstałe w sprawie wątpliwości i niejasności (na skutek działań organu) nie rozstrzygnął na korzyść strony. Powyższy pogląd wywiedziony z art. 8 kpa jest znany w doktrynie i orzecznictwie (między innymi – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.01.1988 – IIISA 964/87). Stanowisko to w pełni akceptuje skład niniejszy Sądu.
Mając wyżej wymienione okoliczności na względzie, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002r.). O wykonalności wyroku rozstrzygnął zaś w myśl art. 152 tejże ustawy.