Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 15 marca 2010 r. S. T. zwrócił się do Starostwa Powiatowego w B. P. Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej o ustosunkowanie się do prawidłowości dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez geodetę J. K., włączonej do akt postępowania prowadzonego przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w H., dotyczącego usytuowania budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości G. Wnioskodawca sformułował trzy pytania, na które zażądał odpowiedzi. Dotyczyły one korzystania przez geodetę z operatu technicznego wymiany i scalenia terenów budowlanych wsi G. z lat 1960 – 1965, ujawnienia zleceniodawcy wypożyczenia tej dokumentacji z Ośrodka i zgodności sporządzonego przez geodetę opracowania z materiałami, na które się w nim powołuje.
W odpowiedzi na wniosek S. T. otrzymał pismo z dnia [...] kwietnia 2010 r. sporządzone przez Kierownika Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej zawierające ustosunkowanie się do wątpliwości wnioskodawcy.
Następnie S. T. złożył do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. P. wskazując, że załączniki znajdujące się w dokumentacji zostały zmienione, niektórych brakuje, a udzielona przez organ odpowiedź jest niezgodna z treścią wniosku.
Prawomocnym postanowieniem z 14 października 2010 r. w sprawie II SAB/Bk 41/10 skarga została odrzucona jako złożona w trybie Działu VIII Kpa "Skargi i wnioski". Sąd wskazał, że nie posiada kompetencji do oceny prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego.
W dniu 04 maja 2011 r. S. T. złożył do WSA w Białymstoku, za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w B. P., pismo zatytułowane "Wniosek na niewłaściwe załatwienie sprawy". Wskazał w nim, że w dniu 15 marca 2010 r. zwrócił się do Starosty B. o wszczęcie postępowania i wydanie wiążącej decyzji "w sprawie złożenia dokumentacji przez geodetę J. K. do akt sprawy budynku mieszkalnego prowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H.". Skarżący szczegółowo przedstawił w skardze własne zarzuty odnośnie sporządzonej przez geodetę dokumentacji. W jego ocenie odpowiedź udzielona w dniu [...] kwietnia 2010 r. nie była właściwa, bowiem nie wynikało z niej przeprowadzenie przez organ rozmowy z geodetą. Jak wskazał, po odrzuceniu skargi przez WSA postanowieniem z 14 października 2010 r. – złożył skargę do Urzędu Wojewódzkiego. Otrzymana odpowiedź, zdaniem skarżącego, również odbiegała od meritum sprawy, która, w jego ocenie, dotyczy posłużenia się przez geodetę materiałami pochodzącymi z różnych źródeł, przez co brak jest podstaw do zweryfikowania czy prawidłowo obliczył podane w dokumentacji odległości.
Zarządzeniem z 13 maja 2011 r. wezwano skarżącego do wskazania organu, którego działalności lub bezczynności dotyczy skarga, sprecyzowania zaskarżonego aktu, czynności lub do oświadczenia, że skarga dotyczy bezczynności organu administracji i wskazanie przedmiotu tej bezczynności – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi S. T. wskazał, że skarży działanie Starosty Powiatowego w B. P. polegające na niewłaściwym załatwieniu sprawy "poprzez niewłaściwe ustosunkowanie się do pisma wniosku z dnia 15.03.2010 r.". Oświadczył, że zwracał się do Urzędu Wojewódzkiego, w którym jego sprawą również zajęto się pobieżnie i potraktowano jako skargową. Zdaniem strony organy powinny wszcząć odpowiednie postępowanie w celu wyjaśnienia rozbieżności wynikających z dokumentacji sporządzonej przez geodetę K. i wydać postanowienie lub decyzję w tym przedmiocie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej przedmiot nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Każda wniesiona do sądu administracyjnego skarga podlega w pierwszej kolejności ocenie pod względem jej dopuszczalności tzn. czy ze względu na przedmiot zaskarżenia (akt, czynność lub zaniechanie organu) może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym, że może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a. tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemnych interpretacji prawa podatkowego wydawanych w sprawach indywidualnych, jak również na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. może dotyczyć bezczynności polegającej na niewydaniu decyzji, postanowienia lub innego aktu wymienionego w pkt 1-4 "a".
W sprawie niniejszej S. T. wniósł o poddanie kontroli sądu działania Starosty Powiatowego w B. P., który pismem z [...] kwietnia 2010 r. ustosunkował się do wniosku skarżącego o sprawdzenie prawidłowości dokumentacji sporządzonej przez geodetę na potrzeby postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczącego budynku na działce nr [...] w G. gm. O. Tak określony przedmiot zaskarżenia pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Jak wynika z dokumentów przedłożonych sądowi przez organ, nie toczyło się z wniosku S. T. z 15 marca 2010 r. sformalizowane postępowanie administracyjne w indywidualnej sprawie. Nie zostało przez Starostę B. wydane jakiekolwiek orzeczenie kończące takie postępowanie (decyzja, postanowienie), a udzielono stronie odpowiedzi w formie pisma procesowego z [...] kwietnia 2010 r. Miało ono charakter informacyjny, nie rozstrzygało o prawach lub obowiązkach stron wynikających z prawa administracyjnego, zatem nie stanowiło aktu zaskarżalnego do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 – 7 p.p.s.a.
Skarżący nie wskazywał także, by zarzucał organowi w przedmiotowej skardze bezczynność polegającą na niezałatwieniu w formie procesowej jego pisma.
Sąd administracyjny nie jest również właściwy do rozpoznawania skarg, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg podnoszących zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, a więc skarg tzw. powszechnych wymienionych w art. 227 Kpa, wniesionych na podstawie przepisów Działu VIII Kpa "Skargi i wnioski". Przedmiotowa skarga zawiera krytykę działania Starosty B., które nie polegało na wydaniu konkretnego rozstrzygnięcia zaskarżalnego do sądu w oparciu o art. 3 § 2 p.p.s.a., ale jedynie na ustosunkowaniu się do wniosku skarżącego zawierającego zastrzeżenia do pracy geodety.
Z tego też powodu przedmiotowa skarga, gdyby ją zakwalifikować jako "powszechną", nie mogłaby zostać merytorycznie rozpoznana przez sąd.
Na brak kognicji sądu administracyjnego w sprawach skarg powszechnych zwracał uwagę S. T. skład orzekający w sprawie II SAB/Bk 41/10 – odrzucając skargę, podobnie jak w sprawie niniejszej, kwestionującą niewłaściwe zdaniem strony działanie Starosty B. Zaprezentowaną w tym uzasadnieniu ocenę prawną co do braku właściwości sądu w sprawach załatwianych na podstawie Działu VIII Kpa skład obecnie orzekający podziela.
Ponadto jak wynika z nadesłanych przez organ dokumentów, S. T. składał skargę w trybie Działu VIII Kpa na to samo, co skarżone w niniejszej sprawie, działanie Starosty do Wojewody P., który pismem udzielił stosownej odpowiedzi (vide kserokopia pisma z [...] lutego 2011 r.). Co prawda skarżący obecnie sprecyzował, że kwestionuje działanie Starosty, a nie Wojewody, to jednak tytułem wyjaśnienia wskazać można, że poza zakresem właściwości sądów administracyjnych pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i § 3 Kpa). Czynność polegająca na załatwieniu skargi powszechnej nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, którego prawidłowość może być poddana kontroli sądu - nie mieści się w katalogu zaskarżalnych aktów zamieszczonym w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Reasumując skarga w sprawie niniejszej była niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w ramach kognicji sądu określonej w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 p.p.s.a., a sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach skarg powszechnych, gdyż te rozpoznawane są na podstawie przepisów Działu VIII Kpa bez udziału sądów administracyjnych. Z tego powodu skarga S. T. z dnia 29 kwietnia 2011 r. podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.