Uzasadnienie
M. M. pismem z dnia 7 maja 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. II SA/Bk 217/15 z uwagi na błędy formalne związane z jego udziałem jako strony w przedmiotowym postępowaniu. Jako podstawę wznowienia wskazał art. 133 § 2 p.p.s.a. oraz art. 133 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
W sprawie o sygn. akt II SA/Bk 217/15 nie zostało wydane orzeczenie kończące postępowanie. Podczas rozprawy w dniu 5 maja 2015 r. Sąd ze względu na zawiłość sprawy postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia i wyznaczyć go na dzień 19.05.2015 r.
Stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, w braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, a w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Zgodnie z art. 276 p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Przedwczesne złożenie skargi, w tym skargi o wznowienie postępowania sądowego jest przykładem skargi niedopuszczalnej, która podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca taką skargę postanowieniem, a orzeczenie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w związku z art. 270, art. 276 i art. 280 § 1 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji.