Uzasadnienie
Skarżący M. T. T. i B. T. wnieśli do sądu administracyjnego skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Ł. z [...] września 2010r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia R. D. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza wodociągowego i kanalizacji sanitarnej na działce nr geod.[...], położonej przy ul. P. w N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (tak: NSA w postanowieniu z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08, niepubl.).
Brak zatem we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (vide post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. w sprawie sygn. akt FZ 65/04, niepubl., postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie sygn. akt II FZ 167/06 niepubl.).
Podkreślić przy tym również należy, że w orzecznictwie przyjęte zostało, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd winien brać pod uwagę interesy prawne i stanowiska wszystkich stron postępowania, niebezpieczeństwo, bowiem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może zachodzić nie tylko po stronie wnoszącego skargę, lecz również po stronie innych uczestników postępowania (vide: wyrok NSA z 10 lutego 2006 r., II OZ 102/06, OSP/10/119).
Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Po pierwsze, skarga nie zawiera żadnego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a jedynie argumenty podważające, zdaniem skarżących, jej legalność. W postępowaniu wpadkowym, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się jednak zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Takich w sprawie nie wskazano i sąd nie miał obowiązku poszukiwać ich we własnym zakresie. Z tego też powodu wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Podejmując takie rozstrzygnięcie sąd miał również na względzie, że konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania. Jednakże to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego (ewentualny nakaz rozbiórki oraz koszty z tym związane), w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienia NSA: z 15 lutego 2008r., II OZ 1202/07: z 22 lutego 2008r., II OZ 131/08; z 26 lutego 2008r., II OZ 145/08, z 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08, nie publ.). Dlatego też wstrzymanie realizacji inwestycji, o jakim mowa w pozwoleniu na budowę z uwagi również na interes inwestora nie znajduje uzasadnienia.
Na marginesie nadmienić należy, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.