Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał J. R. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego, Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata M. O. (k. 54).
W piśmie z dnia [...] października 2012 r. adwokat M. O. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 02 października 2012 r. oddalającego skargę J. R., dołączając jednocześnie do akt sprawy wzmiankowaną opinię (k. 96 - 99).
Postanowieniem z dnia 05 listopada 2012 r. referendarz sądowy tut. Sądu oddalił przedmiotowy wniosek powołując treść § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), który stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek złożony przez adwokata M. O. oświadczenia takiego nie zawierał.
Wzmiankowane ostatnio postanowienie (doręczone prawidłowo dnia [...] listopada 2012 r. – k. 108) stało się prawomocne. Dnia [...] listopada br. (data stempla pocztowego k. 113) adwokat M. O. ponownie wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 02 października 2012 r. oddalającego skargę J. R., oświadczając jednocześnie, że opłaty w sprawie niniejszej nie zostały uiszczone w całości ani w części.
W tym miejscu należy zatem skonstatować, że obecnie u podstaw negatywnego rozstrzygnięcia wniosku adwokata M. O. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej legło jego prawomocne rozstrzygnięcie wzmiankowanym postanowieniem tut. Sądu z dnia 05 listopada 2012 r. Ponowny wniosek pełnomocnika w tym samym zakresie jest zatem niedopuszczalny.
W tej sytuacji, stosując przepis art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, tekst jednolity), orzeczono jak w sentencji.