Uzasadnienie
Skarżąca – N. J. wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] lutego 2019 r. nr [...], zobowiązującą skarżącą oraz B. S. do przedłożenia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w miejscowości N., gmina W., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych wraz z niezbędnymi opisami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, sporządzonego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności oraz zaświadczenia o wpisie projektanta i osoby sprawdzającej projekt na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnych na dzień opracowania projektu zamiennego.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Podniesiono, że wniosek uzasadniają zarzuty skargi przede wszystkim zarzut dotyczący skierowania decyzji wobec niewłaściwego podmiotu. Wykonanie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego na obecnym etapie może spowodować wyrządzenie znacznej szkody przez poniesienie kosztów jego sporządzenia oraz przez wykonanie prac modernizacyjnych budynku przez skarżącą, która nie powinna być w sprawie niniejszej podmiotem zobowiązanym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) - art. 61 § 3 P.p.s.a.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, pub. CBOSA). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie NSA z 1 grudnia 2015 r., II GZ 770/15, pub. CBOSA). Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny merytorycznej skargi, bowiem takie działanie sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, jednak powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet nie podniesione we wniosku, o ile można je wyinterpretować na podstawie obowiązujących przepisów prawa oraz akt sprawy (vide: postanowienie NSA z 27 stycznia 2016 r., I OZ 38/16, pub. CBOSA).
Zdaniem sądu wykonanie zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji przed rozpoznaniem skargi łączy się z niebezpieczeństwem powstania trudnych do odwrócenia skutków. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nakaz przedłożenia projektu budowlanego zamiennego był wadliwy, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji. Powrót do stanu poprzedniego byłby zaś niemożliwy, ponieważ sporządzony projekt budowlany zamienny nadal będzie istniał, a może się okazać, że jego istnienie będzie zupełnie zbędne zarówno dla skarżącej, jak i dla organu nadzoru budowlanego. Nadto sporządzenie takiego projektu będzie wymagało znacznego nakładu pracy i zaangażowania osoby posiadającej stosowne kwalifikacje. Wobec tego przyjąć należało, że wykonanie zaskarżonej decyzji należy wstrzymać, aby uniknąć trudnych do odwrócenia skutków z nią związanych.
W tym miejscu zastrzec jednak trzeba, że udzielenie ochrony tymczasowej na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie wiąże sądu co do rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą podlegały ocenie sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę art. 61 § 6 P.p.s.a.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji