Uzasadnienie
Skarżący – M. B., na podstawie art. 227 K.p.a., złożył do sądu administracyjnego skargę na działalność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W. Wniósł o ponowne zapoznanie się z jego sprawą oraz dokonanie analizy zgromadzonego materiału dowodowego. W skardze zarzucił, że stan jego bezrobocia przedłuża się. Podał, że od [...] sierpnia 2014 r. pozostaje w ewidencji osób bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy w W. Wskazał też na podjęte prace interwencyjne, reaktywację studiów licencjackich oraz wnoszone skargi do WSA w Białymstoku i NSA. Nadto skarżący wskazał dwie uchwały Rady Powiatu W. z dnia [...] maja 2017 r. i [...] sierpnia 2018 r. na podstawie których uznano jego skargi na działalność Dyrektora Powiatowego urzędu Pracy w W. za bezzasadne. Nadmienił, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, co wynika jego zdaniem, z "relacji" z Powiatowym Urzędem Pracy w W. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, gdyż skarga wniesiona w trybie art. 227 K.p.a. nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Organ podniósł, że skarżący nie wskazuje konkretnego działania czy też zaniechania ale podnosi, wzorem poprzednich skarg do sądu, kwestię dotyczącą problemu znalezienia pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) podlega odrzuceniu.
Skargę M. B., zgodnie z jego jednoznacznym wskazaniem, że jest ona wniesiona na podstawie art. 227 K.p.a. należało zakwalifikować jako skargę złożoną w trybie przepisów rozdziału VIII (pt. "Skargi i wnioski") ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej powoływana jako K.p.a.).
Zgodnie z art. 227 K.p.a., przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg podnoszących zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, a więc skarg tzw. powszechnych wymienionych w art. 227 k.p.a., wniesionych na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Postępowanie skargowe nie kończy się, bowiem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (postanowienia: NSA z 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09; WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 16 lipca 2008 r., II SA/Go 398/08; WSA w Poznaniu z 25 marca 2010 r., II SA/Po 30/10, WSA w Olsztynie z 23 stycznia 2014 r., II SA/Ol 47/14, pub. CBOSA).
Należy wskazać, że orzecznictwo od lat prezentuje jednolite stanowisko w tym przedmiocie, które skład orzekający w sprawie niniejszej podziela. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się, bowiem tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają właściwości sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych kontroli sądowej określonemu w art. 3 § 2 P.p.s.a.
W sprawie niniejszej M. B. wniósł skargę na działalność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W. w przedmiocie przedłużającego się jego stanu bezrobocia. W związku z tym, że jak wskazano powyżej, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII k.p.a., a więc związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 K.p.a.), w przypadku skierowania takiej skargi do sądu administracyjnego musi ona być odrzucona jako niedopuszczalna (tak: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2004, wyd. 6, s. 816).
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.