Uzasadnienie
G. Ch. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (k. 11). Skarżący podniósł, iż jest osobą schorowaną. Jedyny jego dochód stanowi emerytura rolnicza w wysokości 353,44 zł miesięcznie netto. Po opłaceniu Domu Pomocy Społecznej w B., z otrzymywanej emerytury rolniczej, wnioskodawca musi jeszcze ponieść koszty zakupu leków, i żywności Poza tym skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 11-13).
W uzasadnieniu swego wniosku wnioskodawca podkreślił, iż charakter sprawy, wiek (83 lata) oraz stan zdrowia wskazują, że w niniejszej sprawie niezbędna jest pomoc radcy prawnego. Zaakcentował także, iż po opłaceniu bieżących opłat nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie ponieść kosztów wynagrodzenie radcy prawnego z wyboru. Również córka występująca w sprawie niniejszej jako pełnomocnik nie jest w stanie reprezentować skarżącego na rozprawie z powodu choroby uniemożliwiającej poruszanie się.
Do akt sprawy skarżący dołączył kserokopie dokumentów potwierdzających uzyskiwany dochód, a także aktualny stan zdrowia (k. 14-16).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna G. Ch. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący jest osobą schorowaną i korzystającą z pomocy Domu Pomocy Społecznej w B. Comiesięczny dochód w łącznej kwocie 353,44 zł netto (k. 14-15) wystarcza mu jedynie na bieżące wydatki związane z utrzymaniem siebie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Sytuacja materialna wnioskodawcy w połączeniu z zakresem złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że ustanowienie przez G. Ch. we własnym zakresie radcy prawnego, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.