Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał K. C. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k. 20). Stosownie do powyższego Okręgowa Rada Adwokacka w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata A. Z. (k. 27).
Na rozprawie w dniu 8 listopada 2011 r. aplikant adwokacki występujący w imieniu adwokata A. Z. oświadczył, że wnosi o zwolnienie skarżącego z opłat sądowych oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego (k. 36).
W oparciu o powyższe okoliczności referendarz sądowy postanowieniem z 25 listopada 2011r. oddalił wniosek adwokata A. Z. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W uzasadnieniu podał, że wniosek złożony przez aplikanta adwokackiego na rozprawie w dniu 8 listopada 2011r. nie zawierał - wymaganego prawem - oświadczenia, że koszty zastępstwa nie zostały uiszczone w całości lub części.
Od powyższego postanowienia adwokat A. Z. wywiódł sprzeciw, podając, że z oświadczenia złożonego przez aplikanta adwokackiego wynika bezspornie, że po zajęciu merytorycznego stanowiska na rozprawie w dniu 8 listopada 2011r., złożył on wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, z dodaniem oświadczenia – nie opłaconej ani w całości, ani w części przez skarżącego. Taki stan sprawy potwierdza również notatka aplikanta adwokackiego sporządzona przed rozprawą. W ocenie adwokata niezrozumiałe jest, dlaczego oświadczenie to nie zostało utrwalone w protokole rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, iż sprzeciw został wniesiony skutecznie, co powoduje utratę mocy postanowienia z dnia 25 listopada 2011r., a wniosek adwokata A. Z. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy podlega ponownemu rozpatrzeniu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej cytowanej jako: p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie zaś do §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem tego wniosku i stanowi podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części, pozwalając tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Jeżeli wniosek adwokata o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawiera takiego oświadczenia, to podlega on oddaleniu, jako nieuzasadniony (tak: WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 26.10.2005 r., III SA/Gd 373/04, LEX nr 235283, T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 644; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 599).
W niniejszej sprawie aplikant adwokacki występujący w imieniu wyznaczonego adwokata A. Z., na rozprawie w dniu 8 listopada 2011r., złożył wniosek o zwolnienie skarżącego z opłat sądowych oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Nie złożył natomiast, co wynika bezspornie z protokołu rozprawy z dnia 8 listopada 2011r., wymaganego prawem oświadczenia, że koszty z tego tytułu nie zostały zapłacone w całości ani w części przez skarżącego. Taki zakres wniosku został zaprotokołowany i jest dla Sądu wiążący, a jeżeli pełnomocnik uważał, że treść protokołu nie odzwierciedla całości zgłoszonego przez niego - wniosku, to mógł w terminie określonym w art. 103 p.p.s.a., złożyć wniosek o jego sprostowanie lub uzupełnienie. Skoro pełnomocnik skarżącego nie skorzystał z tego środka prawnego, to próba zakwestionowania okoliczności wynikających z tegoż protokołu, na tym etapie postępowania, jest nieskuteczna. Tym bardziej, że notatka, na jaką powołuje się pełnomocnik w sprzeciwie, nie zawiera żadnej daty.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 260 w zw. z art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.