Uzasadnienie
B.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę (zatytułowaną zażalenie) na czynność Burmistrza Miasta H. w przedmiocie zwołania zebrania wspólnoty gruntowej. W uzasadnieniu wskazał, że czynność ta narusza przepisy Konstytucji, Kodeksu postępowania administracyjnego, Kodeksu cywilnego i ustawy z dnia 29.06.1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych.
W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Miasta H. wskazując, że czynność zwołania zebrania wspólnoty nie jest aktem wymienionym w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który podlegałby zaskarżeniu do sądu administracyjnego, wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna musiała ulec odrzuceniu.
Przedmiotem niniejszej skargi jest czynność Burmistrza Miasta H. w przedmiocie zwołania zebrania wspólnoty gruntowej.
W ocenie Sądu, przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego, gdyż sąd administracyjny nie nadzoruje działalności poszczególnych wspólnot gruntowych, w szczególności w zakresie zwoływania zebrań jej członków, a kontroluje legalność i terminowość wydawanych przez organy administracji publicznej aktów administracyjnych.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Sąd nie ocenia natomiast zaskarżonych aktów lub czynności z punktu widzenia zasad słuszności, czy celowości.
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji postanowień i innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu których je wydano.
Zaskarżona czynność w postaci zwołania zebrania członków wspólnoty gruntowej nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 kpa. Zwołanie tego zebrania nie odbyło się także w drodze postanowienia. Nie można też takiej czynności przypisać do innych aktów i czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Kontrolowane przez sąd administracyjny inne akty i czynności muszą mieć charakter publicznoprawny. Tylko w tym zakresie bowiem działalność administracji poddana została sądowej kontroli. Natomiast zwołanie zebrania członków wspólnoty gruntowej nie jest taką czynnością. Zaskarżona czynność Burmistrza nie mieści się zatem w żadnej z form zaskarżalnych do sądu administracyjnego.
Na marginesie, podstawę prawną do działalności wspólnot gruntowych i podejmowania określonych działań m.in. przez Burmistrza określają przepisy ustawy z dnia 29.06.1963r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169, ze zm.). Rozpoznawanie spraw z zakresu zachowania praw związanych z udziałami we wspólnocie gruntowej należy do właściwości sądów powszechnych, a nie administracyjnych.
Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.