Uzasadnienie
H. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Dochód rodziny stanowią emerytury: skarżącego w kwocie 2.476,93 zł brutto i jego żony w kwocie 2.151,60 zł brutto. Wnioskodawca poza domem o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomością rolną o powierzchni [...] ha (w tym [...] łąki) i lasem o powierzchni [...] ha, nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 14-15).
W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, że są z żoną osobami starszymi i schorowanymi. Bieżące utrzymanie i koszty leczenia w całości pochłaniają uzyskiwane dochody. Podniósł, że ich wydatki przedstawiają się następująco: koszty zakupu leków – 400 zł; koszty rehabilitacji kończyn oraz kręgosłupa – 200 zł; pobyt w sanatorium – 2.000 zł; dieta – 1500 zł; koszty ogrzewania domu – 1000 zł; energia elektryczna – 120 zł; woda i kanalizacja – 60 zł; telewizja – 20 zł.
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna H. R. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wraz z żoną są osobami starszymi i wymagającymi sukcesywnego leczenia. Jedynym dochodem rodziny skarżących są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 4.628,53 zł brutto. Wnioskodawca poza niewielkim domem oraz nieruchomością rolna o powierzchni [...] ha oraz lasem o powierzchni [...] ha, nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niewielki comiesięczny dochód nie zawsze wystarcza im na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych oraz pokrycie kosztów leczenia.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego w połączeniu z ponoszonymi wydatkami, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Końcowo podnieść należy, iż wprawdzie we wniosku skarżący nie uzupełnił rubryki "mieszkanie", niemniej jednak z treści wniosku wynika, iż poza wskazanym majątkiem nie posiada on żadnego innego, tym samym wzywanie w tym zakresie było bezprzedmiotowe.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.