Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego opuszczonego domu mieszkalnego zlokalizowanego na działkach o nr ewid. [...] i [...] położonych we wsi M. (gm. S.). W wyniku oględzin przeprowadzonych w trakcie wizji lokalnej organ I instancji ustalił, że przedmiotowy obiekt jest nieużytkowany, opuszczony i w nieodpowiednim stanie technicznym: ze znacznymi ubytkami w konstrukcji ścian, bez stropu i dachu. W ocenie organu I instancji zarówno elementy ścian jak i fundament (zagłębiony w gruncie 0,40 m) nie nadają się do wykorzystania w deklarowanej przez właścicielkę odbudowie. Szczątki budynku – usytuowanego w odległości ok. 1,5 m od krawędzi drogi powiatowej, uczęszczanej przez turystów (prowadzącej do Klasztoru w W.), nie są w żaden sposób zabezpieczone przed dostępem osób trzecich z uwagi na brak stolarki okiennej i drzwiowej oraz brak ogrodzenia wokół posesji.
Postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku było już prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S. w 1999r. Decyzją z dnia [...]12.1999r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S. zobowiązał wówczas p. R. N., właścicielkę opuszczonego domu mieszkalnego zlokalizowanego we wsi M. (gm. S.), do wykonania w tym budynku doraźnych zabezpieczeń z uwagi na deklarowany zamiar wykonania remontu tego obiektu. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją Nr [...] z dnia [...]01.2000r. P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Z materiału dowodowego organu I instancji wynika, że wykonane w 1999r.
i poprawione w 2000r. zabezpieczenie domu w chwili obecnej nie istnieje, zaś od 1999r. stan techniczny budynku uległ dalszemu zniszczeniu. W ocenie organu I instancji omawiany budynek nie nadaje się w chwili obecnej do remontu. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że omawiany budynek w takim stanie znajduje się od około 9 lat, a jego stan ulega dalszej dewastacji. Ponadto omawiany budynek położony jest w znacznej części na terenie działki o nr ewid. [...], stanowiącej własność Zarządu Gminy S. (w pasie drogowym drogi powiatowej), który nie wyraża zgody na wyremontowanie obiektu.
Z uwagi na opisany wyżej stan techniczny organ I instancji postanowieniem z dnia [...]11.2004r. w oparciu o art. 72 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994r. oraz § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30.08.2004r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. z dnia 10.09.2004r. Nr 198, poz. 2043) nałożył na P. R. Na. obowiązek sporządzenia w terminie 30 dni opinii technicznej wyeksploatowanego nieużytkowanego domu mieszkalnego oraz przedłożenia prawa do dysponowania tą nieruchomością (tj. terenem działek nr [...], na których zlokalizowany jest budynek).
Jednocześnie organ pouczył strony, że jeżeli właściciel nie jest zainteresowany wykonaniem remontu i przed upływem wyznaczonego terminu złoży jednoznaczną deklarację wykonania rozbiórki, organ nadzoru budowlanego odstąpi od nałożonego obowiązku opracowywania ekspertyzy i wyda nakaz rozbiórki. Nałożony na p. N. obowiązek nie został wykonany w wymaganym terminie, stąd też decyzją z dnia [...]01.2005r. nr [...] organ I instancji nakazał p. R. N. wykonanie w terminie do dnia [...]03.2005r. rozbiórki wyeksploatowanego, nieużytkowanego domu mieszkalnego zlokalizowanego na działkach o nr ewid. [...], położonych w miejscowości M. (gm. S.).
Na skutek odwołania Pani R. N. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...]02.2005r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając iż odwołująca się nie udowodniła aby przedmiotowy budynek można było wyremontować, a w ocenie organu budynek ten – z uwagi na jego zły stan techniczny nadaje się jedynie do rozbiórki.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. za pośrednictwem właściwego organu wywiodła Pani R. N. zarzucając:
- 1. naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 7-9 kpa przez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności spraw i dowolne ustalenie że budynek zlokalizowany na działkach nr [...], położonych w m. M. (gm. S.) nie nadaje się do remontu;
- 2. naruszenie prawa materialnego, polegające na niewłaściwym zastosowaniu:
- a) przepisu art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) przez wadliwe przyjęcie, że zaistniały przesłanki do nakazania rozbiórki budynku skarżącej;
- b) przepisów § 2 pkt 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. Nr 198, poz. 2043) przez pominięcie ustalenia przyczyny niewykonania przez skarżącą remontu obiektu budowlanego oraz bezzasadne nałożenie obowiązku wykonania ekspertyzy technicznej,
- 3. naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa przez odmowę zawieszenia postępowania i zaniechanie rozpatrzenia zażalenia skarżącej.
W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wnosząc o jej oddalenie podtrzymywał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 07.07.1994 roku – Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. Nr 207, poz. 2016 z 2003 roku z późn. zm.). Przepis ten mówi, że jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu odbudowy lub wykończenia – to właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia.
Przy czym należy podkreślić, że przydatność obiektu budowlanego do remontu odbudowy lub wykończenia powinna być oceniona w kategoriach technicznych, a nie ekonomicznych. Podstawą nakazania rozbiórki obiektu budowlanego na podstawie art. 67 ust. 1 cytowanego wyżej prawa budowlanego nie może zatem być uznanie, że jego remont, odbudowa lub wykończenia są nieopłacalne (Zdzisław Kostka – Prawo budowlane – Komentarz – Gdańsk 2005).
W konkretnej sprawie organy nadzoru budowlanego właściwie zrealizowały przesłanki wynikające z art. 67 ust. 1 – Prawa budowlanego. Zastosowały bowiem szczegółowe postępowanie w sprawie rozbiórki – określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 30.08.2004 roku w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. Nr 198, poz. 2043z 2004 roku). Z powyższego rozporządzenia wynika, że wydanie decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego na podstawie art. 67 ust. 1 musi być poprzedzone oględzinami tego obiektu i rozprawą administracyjną (§ 2 rozporządzenia)
Organ nadzoru budowlanego - tuż przed i w toku postępowania administracyjnego, dokonały kilkakrotnie oględzin i kontroli przedmiotowego obiektu (np. w dniu [...]07.2004 roku – k. 154 -155 i w dniu [...]11.2004 roku – k. 163 i 164). Organy przeprowadziły także w dniu [...]11.2004 roku rozprawę administracyjną (k. 167).
W wyniku przeprowadzonego postępowania organy uznały, że sporny budynek nie nadaje się do remontu. W sytuacji odmiennego stanowiska skarżącej zajętego w trakcie rozprawy administracyjnej (k. 167 – dowód) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Ziemskiego w S. zobowiązał Panią R. N. postanowieniem z dnia [...]11.2004 roku Nr [...] do przedstawienia opinii technicznej przedmiotowego obiektu. Skarżąca jednak tego obowiązku nie wykonała, zaś z faktu nie sporządzenia powyższej opinii technicznej czyni natomiast zarzut w swojej skardze.
Zarzut powyższy jest nie do przyjęcia bowiem to w interesie skarżącej leżało wyjaśnienie na rozprawie przyczyn niewykonania remontu a przede wszystkim przedstawienie opinii technicznej przedmiotowego obiektu w sytuacji zebranego materiału dowodowego – w szczególności jednoznacznych w ocenie zdjęć. Należy zarzucić, że z treści § 2 ust. 2 z treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30.08.2004 roku w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowych lub niewykończonych obiektów budowlanych - wynika, że obowiązek sporządzenia opinii technicznej spoczywa nie na organie nadzoru budowlanego – ale na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego. Nadmienić trzeba, że sprawa powyższego budynku jest przedmiotem postępowań administracyjnych od roku 1997. Skarżąca przez ponad 8 lat nic nie zrobiła, co świadczyłoby o chęci ratowania obiektu przez zupełnym zniszczeniem.
Wszczęcie jedynie przez P. R. N. postępowania w dniu [...]11.2004 roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy działki, na której posadowiony jest sporny obiekt – nie ma żadnego znaczenia dla sprawy niniejszej. Nie może także stanowić podstawy do zawieszenia konkretnej sprawy, bowiem nie ma związku pomiędzy sprawą o rozbiórkę obiektu w trybie art. 67 ust. 1 – Prawa budowlanego o ustalenie warunków zabudowy działki na której przedmiotowy obiekt jest posadowiony. O warunki zabudowy może wystąpić każdy a uzyskanie nawet pozytywnej decyzji w tym zakresie – nie skutkuje możliwością budowy budynku bez decyzji o pozwoleniu na budowę i nie stanowi żadnej gwarancji, iż będzie on posadowiony w tym samym miejscu co przedmiotowy obiekt.
Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 roku).