Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają także oczywiste omyłki w sentencji i uzasadnieniu postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (vide: postanowienie NSA z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 784/10, opubl. lex nr 743881).
W sentencji wydanego w tej sprawie postanowienia z dnia 28 maja 2014 r. oraz w uzasadnieniu ww. postanowienia na stronie pierwszej w akapicie pierwszym zamiast zwrotu "na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...]w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia", błędnie wpisano "na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku" oraz na stronie pierwszej w akapicie drugim uzasadnienia zamiast daty "[...] kwietnia 2014 r." błędnie wpisano "[...] stycznia 2014 r."
Stwierdzone błędy mają niewątpliwie charakter omyłki pisarskiej. Oczywistość tych omyłek nie budzi wątpliwości Sądu, co w świetle art. 156 § 1 p.p.s.a. dało Sądowi podstawę do ich sprostowania.