Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Ł. z dnia [...] lutego 2017 r. o nakazie rozbiórki odcinka ogrodzenia pełnego działki nr [...] wykonanego od strony działki sąsiedniej nr [...] przy ul. [...] w Ł. U. i K. Z. złożyli skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Wskazali, że wykonanie decyzji rozbiórkowej przed rozpatrzeniem skargi doprowadzi do powstania nieodwracalnych następstw w postaci rozbiórki kosztownego ogrodzenia. W wyniku tych działań prowadzenie dalszego postępowania w sprawie, niezależnie od jego wyniku, stanie się dla Skarżących bez znaczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wykonaniem tego aktu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązkiem skarżącego jest powołanie konkretnych okoliczności, odwołujących się do jego sytuacji. Wskazać także należy, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianą rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2016 r., II OZ 87/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej odszkodowanie został uzasadniony okolicznościami odwołującymi się do kosztów rozbiórki ogrodzenia, co wywoła – w ocenie Skarżących – nieodwracalne następstwa. Zdaniem Sądu, choć uzasadnienie wniosku jest lakoniczne, to jednak nie sposób odmówić mu siły przekonywania. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, że co do zasady każda rozbiórka jest kosztowna, wymaga nakładu znacznych sił i środków, trwa w czasie a jej skutki są trudne do odwrócenia. Taka sytuacja, jak wskazują Skarżący, niewątpliwie miałaby miejsce w niniejszej sprawie na skutek wykonania decyzji rozbiórkowej. Dokumentacja fotograficzna ogrodzenia, którego dotyczy decyzja rozbiórkowa, uwidacznia bowiem, że jest to konstrukcja pełna, stosunkowo dużych rozmiarów (długość), trwale zamocowana na gruncie, stabilna i ciężka. Jej rozebranie, a następnie wykonanie od nowa, wiązałoby się ze stosunkowo dużym nakładem sił i środków, w tym z niemałymi kosztami.
Wymagałoby pomocy innych osób, zabezpieczenia terenu rozbiórki, wywiezienia materiałów po niej pozostających, zaś wykonanie konstrukcji od nowa wiązałoby się z ponownie poniesionymi znacznymi kosztami. W takiej sytuacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za uzasadniony i przekonujący, a tym samym prowadzący do jego uwzględnienia.
Na marginesie wskazać należy, że niniejsze wstrzymanie uwarunkowane jest okolicznościami innymi niż ocena legalności zaskarżonej decyzji, która to ocena zostanie dokonana w orzeczeniu kończącym postępowanie. Innymi słowy, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje bez związku z końcowym wynikiem sprawy.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.