Uzasadnienie
W dniu 29 kwietnia 2011r. A. K. zwrócił się do tutejszego sądu administracyjnego z wnioskiem o stwierdzenie bezskuteczności "nieaktu" nr [...] wydanego w dniu [...] maja 2010r. przez Zarząd Mienia Komunalnego w B. w sprawie wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. L. [...] w B. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że wypowiedzenie umowy najmu jest nieistniejące z uwagi na fakt, że nie zostało mu doręczone.
Pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, albowiem najem lokalu ma charakter cywilno – prawny i wszelkie roszczenia w tym zakresie oceniać będzie sąd cywilny, przed którym toczy się postępowanie sądowe o eksmisję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stąd też badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym i może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a., tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Kontrola sądowoadministracyjna nie obejmuje natomiast czynności wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego. Jak słusznie, bowiem podkreślił organ w odpowiedzi na skargę, umowa ta ma charakter cywilnoprawny, co oznacza, że do rozpoznawania wszelkich sporów wynikłych z wypowiedzenia tej umowy właściwy jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. W konsekwencji skoro skarga została wniesiona w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych zachodzą podstawy do jej odrzucenia (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III. - komentarz do art. 58).
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.