Uzasadnienie
H. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 22). Skarżący podniósł, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedyny jego dochód stanowi renta socjalna i rodzinna po matce w wysokości 1320 zł brutto (900 zł netto). Wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności, majątku oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż jest studentem stacjonarnym, osobą niepracującą i posiadającą I grupę tj. znaczny stopień niepełnosprawności. Zaakcentował również, iż żyje praktycznie w ubóstwie (k. 22-23).
W konkluzji skarżący wywiódł, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna H. S. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe. Jedynym jego dochodem jest renta z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 900 zł netto (k. 123). Wnioskodawca nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności, majątku oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód nie zawsze wystarcza mu na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także brak zgromadzonych oszczędności i majątku pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.