Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą P. - F. Sp. z o.o. w E. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części budynku magazynowego na produkcyjny, zlokalizowanego na działce o nr [...] w G..
Skargę na decyzję organu II instancji złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. – Spółdzielnia Mleczarska "M." w G. reprezentowana przez radcę prawnego K. S., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Pełnomocnik skarżącego argumentował, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawiają okoliczności przytoczone w treści skargi, jak również to, że "wykonanie pozwolenia na budowę doprowadzi na wszczęcia robót budowlanych, a zatem do skutków nieodwracalnych i trudnoodwracalnych, które będą odbywały się na nieruchomości skarżącego wbrew jego woli".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy Sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
Inicjatywa wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje zatem stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 138/04, nie publ.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie uzasadnił, bowiem, dlaczego w jego ocenie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Tymczasem pełnomocnik skarżącego argumentował, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawiają okoliczności przytoczone w treści skargi, a także to, że "wykonanie pozwolenia na budowę doprowadzi na wszczęcia robót budowlanych, czyli do skutków nieodwracalnych i trudnoodwracalnych".
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż zaskarżona decyzja dotyczy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części budynku magazynowego na produkcyjny, zlokalizowanego przy ul. E. [...] w G.. Decyzja ta nadaje uprawnienia na dokonanie zmiany sposobu użytkowania budynku, a realizacja tego uprawnienia "leży" wyłącznie w gestii inwestora. To na nim też spoczywa ryzyko związane z zmianą sposobu użytkowania, mimo zaskarżenia decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i to on w razie uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego - decyzji, będzie zobligowany do podjęcia działań mających na celu przywrócenie stanu poprzedniego. Sam fakt wzniesienia obiektu budowlanego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny nie wiąże się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jednakże to na inwestorze spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego.
Ewentualne zaś wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę nie spowoduje trudności w doprowadzeniu do wyeliminowania skutków tak wydanej decyzji. Nawet zakładając wyeliminowanie tej decyzji przed zakończeniem robót budowlanych i w ramach późniejszego postępowania administracyjnego nakazanie inwestorowi rozbiórkę obiektów lub ich części, kosztami tej rozbiórki będzie obciążony sam inwestor (postanowienie WSA w Krakowie z dnia 21 grudnia 2007 r., II SA/Kr 1223/07, nie publik.).
Reasumując należy stwierdzić, iż samo rozpoczęcie robót budowlanych w celu zmiany sposobu użytkowania części budynku, co do zasady nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jak również nie powoduje trudnych do odwrócenia - skutków.
Jednocześnie godzi się wskazać, iż postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest postępowaniem wpadkowym, w którym sąd nie rozstrzyga o istocie sprawy (o legalności, czyli zgodności z prawem materialnym czy procesowym zakwestionowanego aktu, czynności). Dlatego też w tym postępowaniu Sąd nie bada prawidłowości zastosowania przez organ przepisów ustawy prawo budowlane. Te i inne okoliczności będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie. Dlatego też powoływanie się na nie na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania, nie może być brane pod uwagę. Samo uzasadnienie skargi, co do naruszenia prawa przez zaskarżony akt nie stanowi bowiem o istnieniu przesłanek wstrzymania wykonania tego aktu (postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04 i z dnia 29 lipca 2004 r. sygn. FZ 132/04, niepubl.).
Skarżący nie wskazał, zatem istotnych z punktu widzenia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. argumentów uzasadniających orzeczenie zgodnie z jego wnioskiem. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dopatrzył się natomiast z urzędu takich okoliczności. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienie i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji.