Uzasadnienie
Agencja Artystyczna Z. w W., L. K. – P. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Cyrk "K." w C. oraz M. Z. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Agencja Artystyczna A. "B." w B. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę zarządzenie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie zakazu zawierania umów dzierżawy gruntów komunalnych oraz gruntów pozostających w zarządzie miasta na cele związane z organizowaniem przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżone zarządzenie wraz z innymi zarządzeniami stało się wzorem dla innych samorządów terytorialnych, a wstrzymanie wykonania spowoduje, że inne samorządy pogłębią analizę prawną podstaw takich aktów i pozwolą środowisku cyrkowemu zabrać głos w debacie. Ponadto obowiązywanie zarządzenia powoduje dezinformację mieszkańców S., gdyż widzowie pozostają w przekonaniu, że w poszczególnych miastach, w tym w S., przedstawienia cyrkowe z udziałem zwierząt są w ogóle zakazane, a cyrki organizujące przedstawienia cyrkowe w tych miastach nie pokazują zwierząt, a zatem przedstawienia te nie są dla nich interesujące. W miastach, które wydały takie akty, powoduje to spadek przychodów cyrków w tym roku w stosunku do przychodów w roku ubiegłym. Zdaniem strony wnioskującej, z uwagi na sam tytuł zarządzenia zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w nadchodzących miesiącach, przy jednoczesnym wprowadzaniu w błąd opinii publicznej, że cyrki polskie nie szanują zwierząt i nie zapewniają im należytych warunków pobytu, treningu i transportu, co powoduje trudne do odwrócenia skutki dla wizerunku cyrków polskich wśród mieszkańców S. i całej Polski, naruszając tym samym dobra osobiste polskich przedsiębiorstw cyrkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę majątkową lub niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).
Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano stanowisko, zgodnie z którym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów, uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku. Podkreśla się również, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki oraz że okoliczności, które przemawiałyby za przyjęciem wystąpienia niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. winny być wskazane we wniosku (vide postanowienia NSA: z dnia 11 września 2012 r., II OZ 728/12, z dnia 31 sierpnia 2012 r., II OZ 690/12, z dnia 1 sierpnia 201 r., II OZ 664/12, z dnia 17 lipca 2012 r., II OSK 1273/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).
W niniejszej sprawie strona skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu wskazała z jednej strony na zagrożenie, że inne samorządy będą wzorowały się i wydawały analogiczne zarządzenia, a z drugiej strony na okoliczność, że obowiązywanie zarządzenia, w połączeniu z dezinformacją społeczeństwa spowoduje spadek dochodów cyrków. Zwrócono też uwagę, że skarżone zarządzenie powoduje trudne do odwrócenia skutki dla wizerunku cyrków polskich wśród mieszkańców S. i całej Polski, naruszając tym samym dobra osobiste polskich przedsiębiorstw cyrkowych
W ocenie Sądu brak jest podstaw by przyjąć, że przedstawione we wniosku zagrożenia spowodują trudne do odwrócenia skutki. Strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała, że przychód cyrków po wprowadzeniu zarządzenia powoduje szkody materialne w postaci obniżenia zysków w przedsiębiorstwach cyrkowych.
Nie sposób też przyjąć, że tytuł zarządzenia ma znaczenie opiniotwórcze, zwłaszcza, że można przypuszczać, że jest on znany znikomemu odsetkowi społeczeństwa.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.