Uzasadnienie
W dniu 2 kwietnia 2010 r. G. C. zwrócił się do Rady Gminy w B. ze skargą na niewłaściwe działanie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. polegające na bezprawnym – zdaniem Skarżącego – wystąpieniu do sądu rodzinnego o zasądzenie alimentów od córki i wnuczki Skarżącego.
W dniu [...] kwietnia 2010 r. Rada Gminy w B. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi, w której uznała skargę za bezzasadną. Na ww. uchwałę Rady Gminy G. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn.
Pismo skarżącego zostało załatwione w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Przedmiotem skargi w ww. zakresie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy (art. 227 k.p.a.). Takie przesłanki zawierała skarga z dnia 2 kwietnia 2010 r. dotycząca nieprawidłowych działań pracownika organu.
Zasadą jest, że organem właściwym do rozpatrzenia i załatwienia skarg jest organ wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. W niniejszym przypadku organem uprawnionym była rada gminy (art. 229 § 3 k.p.a.)
Załatwienie skargi zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a. następuje poprzez zawiadomienie o załatwieniu skargi. Zawiadomienie stanowi formę działania, będącą czynnością materialno - techniczną, a więc taką czynnością, która skutki prawne wywołuje przez fakty (vide: Czynności faktyczne administracji państwowej, Z. Kmieciak, SP-E t. XXXIX, Łódź 1987, s. 74-86).
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na zaskarżoną uchwałę, albowiem nie mieści się ono w kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) Tak też orzekł Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, postanowienie z dnia 15 stycznia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1704/2000, niepublikowane.
Uchwała Rady Gminy w B. z dn. [...] kwietnia 2010 r. dotyczyła rozpoznania w trybie skargowym indywidualnej sprawy Skarżącego. Uchwała ta nie była aktem prawa miejscowego, a tylko tego rodzaju uchwały podlegają kognicji sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.)
W odniesieniu do pisma pełnomocnika Skarżącego zawierającego wniosek o zawieszenie postępowania, stwierdzić należy, że wobec odrzucenia skargi przez Sąd, wniosek ten nie podlega rozpatrzeniu jako bezprzedmiotowy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.