Uzasadnienie
- 1. Wojewoda P. wniósł do sądu administracyjnego skargę na uchwałę Sejmiku Województwa P. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w sprawie likwidacji Szkoły Policealnej Nr [...] w B.
- 2. W piśmie procesowym z dnia 10 czerwca 2015 r. M. J. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.
- 3. Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. oddalono wniosek między innymi M. J. o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
Z treści tej regulacji wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może skutecznie złożyć tylko skarżący. O tym, że legitymacja do złożenia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej przysługuje tylko skarżącemu zadecydował sam ustawodawca, określając w art. 61 § 3 P.p.s.a., że "(...) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania (...) aktu lub czynności (...)".
Z uwagi na to, że wnioskodawczyni – M. J. nie jest stroną skarżąca ani nawet uczestnikiem postępowania na prawach strony w przedmiotowej sprawie, dlatego też Sąd nie mógł rozpoznać złożonego przez nią wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia