Uzasadnienie
W dniu 9 czerwca 2009 r. W. K. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 337/07, zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 24 stycznia 2008 r., uchylającym decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]marca 2007 r. nr [...] wydaną w przedmiocie uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku inwentarskiego i umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku inwentarskiego.
Jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała art. 270, art. 271 pkt 2 oraz art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." i zarzuciła naruszenie:
- - art. 1 § 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit "b" p.p.s.a. w związku z art. 1 prawa o ustroju sądów administracyjnych poprzez ograniczenie jej możliwości udziału w charakterze uczestnika postępowania na prawach strony w postępowaniu sądowym;
- - art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a. poprzez nie nadanie biegu procesowego wnioskowi z dnia 1 września 2007 r. o zmianę postanowienia z 17 maja 2007 r.
Zdaniem skarżącej w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym doszło do ograniczenia katalogu stron m.in. ona została pozbawiona możności działania na skutek naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wskazał, iż skarżąca nie miała statusu strony w postępowaniu administracyjnym będącym przedmiotem skargi o wznowienie postępowania. Organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym bada czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Z braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuci. Podstawy wznowienia zostały zawarte w art. 271 - 273 powołanej ustawy. Skarżący powinien w skardze powołać i wyraźnie określić, które z podstaw wymienionych w w/w przepisach uzasadniają wznowienie postępowania lub co najmniej skonkretyzować zarzuty procesowe w sposób pozwalający na ich przypisanie do którejkolwiek z grup ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego. Określenie podstawy wznowienia wpływa bowiem zarówno na dopuszczalność wznowienia jak i na zakres rozpoznania sprawy.
W przedmiotowej sprawie skarżąca jako podstawę wznowienia podała przepis art. 271 pkt 2 p.p.s.a. i stwierdziła, że została pozbawiona możności działania wskutek naruszenia prawa.
W tym miejscy wskazać należy, że sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271 -273 p.p.s.a. nie oznacza jednak oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi istotnie stanowią taką ustawową podstawę.
O pozbawieniu strony możności działania można mówić tylko wtedy, gdy nie dano jej w ogóle możności działania (vide: uchwała SN z 14 kwietnia 1980 r., III CZP, 19/80, OSNCP 1980, nr 11, poz. 250). Taka sytuacja nie zachodzi w przedmiotowej sprawie, albowiem W. K. nie miała przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu sądowadministracyjnym co oznacza, że nie mogła być pozbawiona możności działania w tej sprawie.
Kontrolowane przez sąd administracyjny, w sprawie II SA/BK 337/07, postępowanie administracyjne dotyczyło decyzji wydanej w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku w trybie wznowieniowym. Zgodnie z art. 59 ust. 7 - Prawa budowlanego stroną w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Jako, że w sprawie niniejszej inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie budynku, po zakończeniu budowy realizowanej na podstawie pozwolenia na budowę a nie w ramach postępowania legalizującego samowolę budowlaną, stwierdzić należy, że również w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym pozwolenia na użytkowanie wyłączną stroną był inwestor. Oznacza to, że W. K., która nie jest inwestorem, nie miała przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym.
W konsekwencji nie mogła być po pierwsze ani skarżącym w sprawie sądowoadministracyjnej, ani też uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego z mocy prawa (art. 33 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Nadto W. K. pomimo tego, że wiedziała o toczącym się postępowaniu w sprawie II SA/Bk 337/07 o czym świadczą składne przez nią pisma w tym między innymi pismo z dnia 1 września 2007 r. (k. 120-122 akt sądowych), odpowiedź udzielona przez Sąd (k. 126 akt sądowych) a także zawiadomienie Sądu z 23 stycznia 2008 r. o odmowie nadania biegu jej pismom, gdyż nie jest stroną postępowania sądowego (k. 167 i 184), nie wystąpiła ze stosownym wnioskiem o dopuszczenie jej do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Nadmienić przy tym należy, że wniosek J. W., znajdującej się w takiej samej sytuacji procesowej jak W. K., dotyczący dopuszczenia jej do udziału w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym został prawomocnie załatwiony odmownie (postanowienie z dnia 5 lipca 2007 r. II SA/Bk 337/07).
Skarga nie została zatem oparta na ustawowej podstawie wznowienia i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.