Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 11 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 37/14

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] uchyliło decyzję Starosty K. z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew, bez wymagalnego zezwolenia, w wysokości 180.030,75 zł, i umorzyło postępowania pierwszej instancji w całości.

Skargę na opisaną wyżej decyzję złożył do sądu administracyjnego Prokurator Rejonowy w K. zarzucając jej naruszenie prawa materialnego i procesowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje

Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem Sądowi z urzędu wiadome jest, że do Trybunału Konstytucyjnego skierowano skargi konstytucyjne objęte sygnaturą akt SK 6/12 (do tej sygnatury połączono inne skargi kasacyjnej zarejestrowane pod sygnaturami: SK 7/12, SK 24/12, SK 30/12, SK 1/13) o zbadanie zgodności:

1. 1) art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie, w jakim przepis ten przewiduje obligatoryjne wymierzenie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta administracyjnej kary pieniężnej za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia;
2. 2) art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie, w jakim przepis ten ustala administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1 tej ustawy w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ustalonej na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4-6 tej ustawy bez możliwości zmniejszenia wysokości tej kary lub odstąpienia od jej wymierzenia - z art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1-3 Konstytucji RP;
3. 3) art. 88 w związku z art. 85 ust. 1 i 2 oraz art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - z art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP;
4. 4) art. 88 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, 4, 5 oraz art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew i lp. 2 załącznika do tego rozporządzenia i w związku z przepisami obwieszczenia Ministra Środowiska w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz stawek kar za zniszczenie zieleni na rok 2008 - z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 86 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP;
5. 5) art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - z art. 2 oraz art. 31 ust. 3 w związku z art. 64 Konstytucji RP;
6. 6) art. 88 w związku z art. 83 ust. 6, art. 85 ust. 1 i 2 oraz art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - z art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim dochodzi do obligatoryjnego wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia właściwego organu administracji, drzewa - bez względu na okoliczności faktyczne sprawy i w obligatoryjnej wysokości tj. w zakresie w jakim przepisy te nie przewidują indywidualizacji odpowiedzialności administracyjnej wyrażonej w administracyjnej karze pieniężnej odpowiednio do istniejących konkretnych okoliczności stanu faktycznego w zakresie uwzględnienia kontratypów lub usprawiedliwionych okoliczności niezależnych od posiadacza nieruchomości oraz w zakresie braku proporcjonalności wymierzanej kary administracyjnej w stosunku do wagi naruszonego dobra.

W związku z tym, że podstawą prawną zaskarżonych decyzji były m.in. przepisy art. 88 ust.1 i ust.2, art. 89 i art. 90 w zw. z art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 627 ze zm.), skład orzekający w niniejszej sprawie uznał, że rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 6/12.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z urzędu zawiesił postępowanie w tej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. akt SK 6/12.