Uzasadnienie
W niniejszej sprawie R. T. B. składał już wnioski o wyłączenie poszczególnych sędziów Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Prawomocnymi postanowieniami z 9 września 2010 r. WSA w Białymstoku oddalił wnioski skarżącego o wyłączenie od orzekania w tej sprawie sędziów NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk, Danuty Tryniszewskiej-Bytys i Elżbiety Trykoszko. Postanowieniami z 21 października 2010 r., zapadłymi w sprawach I OZ 805/10, I OZ 806/10 i I OZ 807/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia skarżącego na te rozstrzygnięcia.
Następnie, do rozpoznania sprawy na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. wyznaczono sędziów NSA Danutę Tryniszewską-Bytys, Grażynę Gryglaszewską i Stanisława Prutisa. W dniu rozprawy skarżący powołał się na treść art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz wyrok wydany przez Sąd w jego sprawie o sygn. akt II SA/Bk 11/09.
Postanowieniem z 11 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyłączył od orzekania w niniejszej sprawie sędziów NSA Danutę Tryniszewską-Bytys, Grażynę Gryglaszewską i Stanisława Prutisa.
W wyniku losowania przeprowadzonego spośród sędziów orzekających w II Wydziale tutejszego Sądu, do składu orzekającego w tej sprawie wyznaczono sędziego NSA Elżbietę Trykoszko oraz sędziów WSA Małgorzatę Roleder i Mirosława Wincenciaka.
Podczas rozprawy w dniu 17 lutego 2011 r. skarżący wniósł z kolei o wyłączenie sędziów Wydziału II WSA w Białymstoku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Instytucja wyłączenia sędziego ma charakter procesowej gwarancji jego bezstronności w konkretnym postępowaniu, czego warunkiem jest niezależność sędziego zarówno od organów państwa jak i od stron. Wyłączenie sędziego ma służyć stworzeniu takich warunków sprawowania urzędu sędziowskiego, które eliminują możliwość wywierania nacisków na sędziego z którejkolwiek strony. Jednym z filarów gwarancji bezstronności sędziego są wymienione w ustawie przypadki, gdy podlega on wyłączeniu od orzekania w sprawie z mocy ustawy (zob. art. 18 § 1, 2 i 3 u.p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 19 tej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi nie tylko faktycznie wystąpić ale także musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności sędziego, w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy (zob. np. postanowienie NSA z 6 maja 2009 r., II FZ 140/09, LEX nr 564221).
Skarżący tymczasem nie powołał się na żadne konkretne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów NSA Elżbiety Trykoszko i Ireneusza Henryka Darmochwała oraz sędziów WSA Małgorzaty Roleder i Mirosława Wincenciaka, orzekających w II Wydziale WSA w Białymstoku. Podnosił jedynie, że jego zdaniem skarga powinna być rozdzielona na podstawie art. 57 u.p.p.s.a., a Sąd nie stosuje się do tego przepisu. Skarżący powołał się również na bliżej nieokreśloną sprawę, w której Sąd odrzucił jego skargę.
Zauważenia przy tym wymaga, że z oświadczeń złożonych przez wskazanych wyżej sędziów wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia od orzekania w tej sprawie z mocy ustawy, jak też nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 u.p.p.s.a. (k. 120-123 akt sądowych).
Wobec powyższego wniosek o wyłączenie sędziów NSA Elżbiety Trykoszko i Ireneusza Henryka Darmochwała oraz sędziów WSA Małgorzaty Roleder i Mirosława Wincenciaka nie mógł zostać uwzględniony. W punkcie pierwszym postanowienia orzeczono więc na podstawie art. 19 oraz art. 22 § 1 i 2 u.p.p.s.a.
Odnosząc się z kolei do wniosku w pozostałym zakresie, Sąd zauważa, że część sędziów Wydziału II WSA w Białymstoku została już wyłączona od orzekania w niniejszej sprawie (postanowienie z 11 stycznia 2011 r.), a w przypadku jednego z sędziów ujawniły się przyczyny, ze względu na które sędzia jest wyłączony z mocy ustawy na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a u.p.p.s.a. Dlatego też w tym zakresie wniosek skarżącego jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu, o czym orzeczono w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 u.p.p.s.a.