Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...].V.2002r. wydaną z upoważnienia Starosty Powiatowego w S. zatwierdzono projekt budowy i udzielono Zarządowi Miejskiemu w S. pozwolenia na budowę tymczasowego kontenerowego szaletu publicznego konstrukcji stalowej z przyłączami wodociągowym i sanitarnym, na działkach oznaczonych numerami geod. [...], [...], [...] i [...] położonych w S. przy ul. B. Na tej podstawie w okresie od 4.X. do 5.XII. 2002r. wymieniona inwestycja została zrealizowana. W dniu 3.I.2003r. do Starostwa Powiatowego w S. wpłynął wniosek Burmistrza S. o wydanie pozwolenia na użytkowanie wybudowanego szaletu kontenerowego. Postępowanie to zostało jednak w dniu [...].II.2003r. zawieszone ze względu na skargi A. M. mieszkającej na poddaszu budynku bezpośrednio sąsiadującego z tym szaletem, która zarzuciła, iż przy usytuowaniu tego obiektu nie zachowano wymaganej przepisami odległości 10 m od jego okien do okna jej kuchni.
W związku z tymi skargami zostało też wszczęte postępowanie przez wyznaczonego do rozpoznania sprawy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. w sprawie zgodności zrealizowanej budowy z projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę. Decyzją z [...].IV.2003r. wymieniony ostatnio organ nadzoru budowlanego umorzył postępowanie po stwierdzeniu, że nie zaistniały istotne odstępstwa wybudowanego szaletu od pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego. Natomiast Starosta Powiatowy w S. podjął zawieszone postępowanie i decyzją z [...].VI.2003r. udzielił Burmistrzowi S. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego.
W dniu [...].XI.2003r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. powołując się na przepis art. 84 b ust 3 ustawy z 7.VIII.1994r. – Prawo budowlane wniósł pismo do Starosty S. z wnioskiem o wznowienie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę tymczasowego kontenerowego szaletu publicznego przy ulicy B. w S. We wniosku tym powołano się na skargi A. M. oraz dokonane na skutek ich badania ustalenia co do odległości okien i drzwi ustępu publicznego od okien budynku przeznaczonego na pobyt ludzi. Jako podstawę wznowienia podano przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Po rozpoznaniu tego wniosku Starosta Powiatowy na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 149 § 1 i 150 k.p.a., wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę zakończoną decyzją z [...].V.2002r.
Następnie decyzją z [...].I.2004r. (mylnie oznaczoną datą [...].I.2003r.) organ budowlany uchylił własną decyzję z [...].V.2002r. w części dotyczącej tymczasowego kontenerowego szaletu publicznego i odmówił udzielenia pozwolenia na jego budowę. Organ ustalił, że we wznowionym postępowaniu ujawniono nową, nieznaną okoliczność faktyczną, to jest istnienie w odległości mniejszej niż wymagana przepisami 10 m okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi od okien wybudowanego szaletu. Stwierdzono, iż w odległości 7 m od okien szaletu jest okno kuchenne mieszkania A. M. oraz w odległości 7,10m okno z lokalu urządzonego jako sklep. Naruszyło to wymogi wskazane przepisami § 88 ust 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.XII.1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – obowiązującego w dniu wydania pozwolenia na budowę.
Od wymienionej decyzji odwołał się Burmistrz S. podnosząc, iż okno sklepu zostanie wkrótce zamurowane a pomieszczenie zajmowane przez A. M. z powodu zbyt małej wysokości nie może być uznane za lokal przeznaczony na pobyt ludzi.
Wojewoda P. uznał to odwołanie za nieuzasadnione i decyzją z dnia [...].IV.2004r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzję Wojewody zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Burmistrz S. Zarzucił jej obrazę art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. a także innych podanych w decyzjach obu instancji przepisów przez bezzasadne wznowienie postępowania i odmowę udzielenia pozwolenia na budowę wybudowanego już szaletu. Skarżący zakwestionował zasadność ustaleń co do zbyt małej odległości okien tego obiektu od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi.
W dniu 20.VIII.2004r. do Sądu wpłynęło pismo A. M. cofające jej dotychczasowe zastrzeżenia co do usytuowania szaletu, bowiem otrzymała ona z Z.G.K.i M. w S. inne mieszkanie, do którego przeprowadziła się z rodziną. Natomiast na rozprawie w Sądzie skarżący złożył dowody wskazujące na zamurowanie okna w sklepie sąsiadującym z szaletem.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30.VIII.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny wyrokiem rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną. Przepis art. 135 powołanej ostatnio ustawy stanowi natomiast, że Sąd stosuje przewidziane ustawa środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Ponieważ zaskarżona decyzja została wydana po wznowieniu postępowania zaskarżonego prawomocną i ostateczną decyzją, wymienione przepisy dają podstawę do oceny zgodności z prawem nie tylko zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, lecz także wcześniejszego postanowienia organu I instancji z [...].XII.2003r. o wznowieniu postępowania.
Wznowienie postępowania administracyjnego może nastąpić albo z urzędu albo na wniosek strony (art. 147 kpa). Wznawiając postępowanie zakończone decyzją z [...] V 2002r. Starosta S. podał, iż wznowienie następuje na wniosek P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a nie z urzędu. W sprawie nie jest jasne, jaką rolę procesową przyznał organ rozpoznający sprawę wnioskodawcy i czy uznał go za stronę postępowania, czy jego wniosek uznał za sygnał pozwalający wszcząć postępowanie z urzędu. Jeżeli jednak było to postępowanie wszczęte na wiosek strony, to strona była ograniczona miesięcznym terminem do złożenia go, liczonym od dnia dowiedzenia się o podstawie wznowienia (art. 148 § 1 kpa). Organ rozpoznający sprawę winien był więc wyjaśnić, kiedy wnioskodawca uzyskał informacje o podstawie wznowienia i czy zachował miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania. Jest to o tyle wątpliwe, że organy nadzoru budowlanego badały sprawę zgodności budowy z pozwoleniem na jej prowadzenie w okresie od lutego do kwietnia 2003r., kończąc ją decyzją z [...] IV 2003r. i w tym czasie były już poinformowane o faktach stanowiących podstawę wniosku.
Jeżeli jednak wniosek o wznowienie był tylko sygnałem do wszczęcia postępowania z urzędu (co jednak nie wynika z treści decyzji), to również organ rozpoznający sprawę winien był wskazać, że fakt lub dowód, stanowiący podstawę wznowienia nie był znany organowi w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] V 2002r. (art. 145 § 1 pkt 5 kpa). Również w tym zakresie sprawa nie została wyjaśniona, skoro organ I instancji w poprzednim postępowaniu dysponował obszerną i bogatą dokumentacją załączoną do wniosku o pozwolenie na budowę, w tym projektem budowlanym i "projektem zagospodarowania działki", na którym były oznaczone budynki sąsiadujące z wybudowanym szaletem. Istnieją więc uzasadnione wątpliwości co do zasadności i zgodności z prawem postanowienia o wznowieniu postępowania otwierającego drogę do ponownego rozpoznania sprawy. Uzasadnia to uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej, a także poprzedzającej ją decyzji, a także postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 VIII 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Na mocy art. 152 wymienionej ustawy Sąd orzekł, że zaskarżone nie mogą być wykonywane przed uprawomocnieniem się wyroku, a na podstawie art. 200 tej ustawy zasądził skarżącemu koszty postępowania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy uwzględnią nie tylko aktualny stan prawny, lecz i obecną sytuację faktyczną spowodowaną likwidacją okna w sklepie i wyprowadzeniem się A. M. z mieszkania sąsiadującego z wybudowanym szaletem. Fakty te powinny być wyjaśnione i ocenione w kontynuowanym postępowaniu.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.