Uzasadnienie
P.K. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na czynność Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] polegającą na odmowie uwzględnienia wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2020 r. o uznanie złożonej przez niego oferty pracy na stanowisko samodzielnego księgowego w Dziale Rachunkowości w Urzędzie Skarbowym w B., na które prowadzony był nabór nr [...] przez Izbę Administracji Skarbowej w B., za spełniającą wymogi formalne, mimo złożenia jej jeden dzień po terminie oraz o dopuszczenie jej do dalszego postępowania selekcyjnego. Zaskarżonej czynności skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj.: art. 58 § 1 k.p.a. przez jego nie zastosowanie i wykluczenie go od udziału w dalszych etapach postępowania konkursowego, na skutek błędnego uznania, że pandemia koronawirusa nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu do złożenia oferty i uznania jej jako spełniającą wymogi formalne; art. 57 § 5 ust. 2 k.p.a. w zw. z art. 6 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz.U. 2020, poz. 265, dalej: "u.s.c.") przez jego nie zastosowanie i wykluczenie skarżącego od udziału w dalszych etapach postępowania konkursowego na skutek błędnego uznania, że nadanie oferty w placówce pocztowej, w dniu, w którym termin do składania ofert nie upłynął, nie spełnia wymogów formalnych złożenia oferty w terminie, co narusza zasadę otwartości i konkurencyjności naboru do służby cywilnej; § 8 ust. 2 Instrukcji przeprowadzenia naboru kandydatów do pracy w służbie cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w B. W odpowiedzi na skargę organ wzniósł o jej odrzucenie, ze względu na fakt, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, bowiem ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") nie przewiduje kontroli sądowoadministracyjnej procesu rekrutacji do służby cywilnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. Analiza przeprowadzona przez sąd doprowadziła do wniosku, że skarga wywiedziona w niniejszej sprawie nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p., postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Czynnością taką nie jest natomiast poinformowanie osoby, która złożyła ofertę pracy na wolne stanowisko w służbie cywilnej, o braku spełnienia przez tą ofertę wymogów formalnych, skutkujące brakiem dopuszczenia oferty do dalszych etapów naboru.
Kwestie związane z naborem kandydatów do korpusu służby cywilnej zostały uregulowane w rozdziale 3 u.s.c. zatytułowanym "Nawiązanie stosunku pracy w służbie cywilnej". Wedle zawartych tam przepisów wynika, że dyrektor generalny urzędu organizuje nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4 dotyczącego wyższych stanowisk w służbie cywilnej (vide: art. 26 ust. 1 u.s.c.). Wedle art. 28 ust. 1 u.s.c. dyrektor generalny urzędu, z zastrzeżeniem art. 39, ma obowiązek upowszechniać informacje o wolnych stanowiskach pracy przez umieszczenie ogłoszenia o naborze w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Niezbędne elementy, które powinno zawierać ogłoszenie o naborze precyzuje zaś art. 28 ust. 2, ust. 2a, ust. 2b w zw. z art. 29a ust. 2 i ust. 3 u.s.c.
Wedle art. 29a ust. 1 u.s.c., w toku naboru komisja przeprowadzająca nabór wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia dyrektorowi generalnemu urzędu celem zatrudnienia wybranego kandydata. Warunek pierwszeństwa w zatrudnieniu przysługującego osobie niepełnosprawnej znajdującej się w tym gronie, precyzje przy tym art. 29a ust. 2 u.s.c. Stosownie do art. 30 ust. 1 i 2 u.s.c. z przeprowadzanego naboru sporządza się protokół, który zawiera: (1) określenie stanowiska pracy, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów k.c. nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 29a ust. 2, przedstawianych dyrektorowi generalnemu; (2) liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert niespełniających wymogów formalnych; (3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; (4) uzasadnienie dokonanego wyboru; (5) skład komisji przeprowadzającej nabór.
Po przeprowadzonym naborze dyrektor generalny urzędu niezwłocznie upowszechnia informację o wyniku naboru, zawierającą: nazwę i adres urzędu, określenie stanowiska pracy oraz imię i nazwisko wybranego kandydata wraz z jego miejscem zamieszkania, przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie urzędu oraz w Biuletynie Kancelarii (vide: art. 31 ust. 1 i 2 u.s.c.).
Z powyższego wynika, że ustawodawca określił tryb naboru na wolne stanowiska pracy w służbie cywilnej, pozostawiając jednak pracodawcy swobodę w dokonaniu wyboru najlepszego kandydata spośród zgłoszonych ofert, przy czym żaden przepis u.s.c. ani też żaden akt o charakterze wykonawczym nie przewidują wydania w tym względzie aktu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., zaś wszelkie podejmowane w ramach procedury naboru czynności komisji konkursowej, nie mieszczą się w zakresie § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem nie zostają one podjęte w sferze wykonywania administracji publicznej i nie dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Podkreślić przy tym należy, że celem przedmiotowego konkursu jest wyłonienie kandydata na samodzielne stanowisko w służbie cywilnej, a następnie doprowadzenie do nawiązania z nim stosunku pracy, co wyklucza powstanie uprawnienia do zajmowania stanowiska stanowiącego przedmiot naboru, jako uprawnienie wynikające wprost z przepisów prawa.
W orzecznictwie przyjmuje się ponadto, że procedura konkursowa w służbie cywilnej stanowi zamknięty ciąg czynności komisji przeprowadzającej nabór, wyłonionej przez dyrektora generalnego urzędu jako organu pomocniczego, które to czynności kończą się sporządzeniem protokołu z przeprowadzonego naboru, stosownie do ww. art. 30 ust. 1 i 2 u.s.c.), stanowiącego podstawę nawiązania stosunku pracy z osobą wyłonioną w wyniku procedury naboru. Zatem poszczególne czynności komisji podejmowane w toku naboru, niezależnie od tego, którego etapu naboru dotyczą, nie mają charakteru samodzielnego i odrębnego, stanowiąc pewien ciąg zdarzeń, prowadzący do rozstrzygnięcia tego naboru (por. m.in. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2016 r. IV SA/Wr 13/16, Lex nr 2103561; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 listopada 2018 r., IV SA/Gl 968/18, Lex nr 2579058).
Co więcej komisji przeprowadzającej nabór nie sposób przypisać cech organu administracji publicznej o którym mowa w art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., czy to w znaczeniu ustrojowym czy funkcjonalnym. Brak jest bowiem przepisów, które nadawałyby jej taki atrybut. Ze względu na cel powołania komisji, tj. wykonanie określonego ciągu czynności zmierzających do wyłonienia najlepszego kandydata na stanowisko w korpusie służby cywilnej, jest to raczej powoływany doraźnie podmiot o charakterze pomocniczym i wewnętrznym (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OPS 5/14, Lex nr 1665184).
W konsekwencji żadna z czynności podjętych w postępowaniu konkursowym przez komisję, w tym czynność polegająca na odmowie dopuszczenia kandydata do kolejnego etapu naboru, z powodu braku spełnienia przez jego ofertę wymagań formalnych, nie mieszczą się w kategoriach aktów oraz czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynnością taką nie jest również udzielenie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. odpowiedzi na pismo skarżącego, w którym domaga się on uznania złożonej przez niego oferty, pomimo wniesienia jej z naruszeniem wymagań formalnych (tj. po terminie), stanowiącego swoistego rodzaju "odwołanie" od ww. czynności komisji. Podkreślić przy tym wypada, że dopiero informacja o wyniku naboru stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt p.p.s.a. która może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż jednocześnie pochodzi ona od organu i rozstrzyga o prawach kandydata (por. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt I OSK 2966/15, Lex nr 2293633).
Tymczasem, jak wiadomo sądowi z urzędu, w chwili wniesienia skargi, przedmiotowy nabór nie był jeszcze zakończony, toteż informacja o jego wynikach, nie mogła stanowić przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.