Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zasadniczo utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. z dnia [...] marca 2011 r. znak [...], którym nałożono na N. i G. S. obowiązek przedłożenia oceny technicznej czynności wymiany starego kotła na nowy w kotłowni budynku mieszkalnego przy ul. W. [...] w B. Organ odwoławczy uchylił kwestionowane postanowienie pierwszoinstancyjne wyłącznie w zakresie ustalenia terminu wykonania obowiązku – wyznaczając nowy.
Skargę na powyższe postanowienie drugoinstancyjne złożyli do sądu administracyjnego N. S. i G. S. W jej końcowej części zawarto sformułowanie "Z daleko idącej ostrożności, prosimy Sąd o wstrzymanie w pkt 2 wykonania postanowienia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący zawarli w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, jednak nie podali żadnych argumentów uzasadniających, ich zdaniem, wstrzymanie jego wykonania.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano stanowisko, zgodnie z którym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (vide post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. w sprawie sygn. akt FZ 65/04, niepubl., postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie sygn. akt II FZ 167/06 niepubl.). Co prawda dopuszczalne jest orzekanie o wstrzymaniu z uwzględnieniem całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednak zdaniem sądu sięganie do całokształtu dowodów w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym może nastąpić tylko w celu uzupełnienia, wsparcia lub potwierdzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie.
Sąd nie może w braku takiej argumentacji sam sięgać do całokształtu akt sprawy i oceniać czy w sytuacji strony wstrzymanie jest uzasadnione czy też nie. Byłoby to działanie sądu z urzędu, które nie jest dozwolone z uwagi na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej wyłącznie na wniosek (wynika to wprost z art. 61 §3 p.p.s.a.).
W sprawie niniejszej skarga nie zawiera choćby lakonicznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a jedynie argumenty podważające, zdaniem stron, jego legalność. W postępowaniu wpadkowym nie ocenia się jednak zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Takich w sprawie nie wskazano i sąd nie miał obowiązku poszukiwać ich we własnym zakresie. Dlatego wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Na marginesie wskazać należy, że zgodnie z art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Zatem rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu do czasu uprawomocnienia się wyroku jest obowiązkiem sądu, jednakże pod warunkiem uwzględnienia skargi.
Jeśli sąd w sprawie niniejszej podzieli merytoryczne argumenty skarżących, zastosowanie znajdzie art. 152 p.p.s.a. W postępowaniu wpadkowym toczącym się w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd nie ocenia merytorycznie skargi, zatem i przepis art. 152 p.p.s.a. nie ma zastosowania.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.