Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Rada Miejska w A. uznała za bezzasadną skargę wniesioną przez A. U. na działalność Burmistrza Miasta A. w przedmiocie rozpoczęcia inwestycji niekorzystnie oddziaływującej na środowisko bez wymaganych przez prawo dokumentów.
W dniu 2 lutego 2009 r. A. U. wezwał Radę Miejską w A. do usunięcia naruszeń zaistniałych jego zdaniem przy podejmowaniu uchwały, a po uzyskaniu od organu odmowy spełnienia żądania i podtrzymaniu dotychczasowego stanowiska wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. We wniesionej skardze A. U. wniósł o orzeczenie przedmiotowej uchwały jako niezgodnej z prawem i stwierdzenie jej nieważności.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w A. wniosła o odrzucenie skargi wskazując, iż zakres przedmiotowy zaskarżonej uchwały nie podlega kontroli sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Wniesienie skargi w tym trybie, jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu, obejmuje nie wszystkie uchwały organów gminy, a uchwały " z zakresu administracji publicznej".
Ugruntowana pozostaje linia orzecznictwa, iż uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia, skarga do sądu administracyjnego nie służy. Również nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2002 r. w sprawie II SA/Wr 3121/01, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001r. w sprawie I SA 2668/00, publ. Lex 54426). W tym postanowieniu skład orzekający stwierdził: "Rozpatrzenie skarg wnoszonych na podstawie art.227 Kpa nie następuje w formach wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o NSA, co nie dotyczy skarg, do których rozpoznania są właściwe rady gmin, powiatów oraz sejmików województw. Te organy bowiem we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały.
Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 Kpa są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 Kpa, nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby". Postanowienie powyższe, aczkolwiek zostało wydane pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr74, poz. 368 ze zm.), zachowuje aktualność także w obecnie obowiązującym stanie prawnym.
W tej sytuacji skarga A. U. była niedopuszczalna i podlegała z tego powodu odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.