Uzasadnienie
Starosta S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 roku, nr [...], odmówił Panu T. S. wszczęcia postępowania w przedmiocie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego wykonanego przez firmę I., Al. S., w imieniu której działa Pani M. S., przyjętego do zasobu w dniu 2 kwietnia 2015 roku pod nr P.[...].
Na skutek zażalenia Pana T. S. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 roku, nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji podkreślił, że zgodnie z art. 40 ust. 4 z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które utraciły przydatność użytkową podlegają wyłączeniu z tego zasobu, przy czym ta część, która stanowi materiały archiwalne, jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych. Zgodnie zaś z § 27 ust 1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 roku w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi, że wyłączeń powyższych dokonuje komisja, specjalnie powołana w tym celu.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Pan T. S., podnosząc iż jest rzeczą oczywistą o posiadanie przymiotu strony w sprawie niniejszej – co powinno warunkować wszczęcie postępowania w przedmiocie wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego operatu rozgraniczeniowego działek nr [...] przyjętego do zasobu w dniu 2 kwietnia 2015 roku i zaewidencjonowanego pod nr P..
W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie i poprzedzające jego wydanie postanowienie Starosty S. z dnia [...] lutego 2016 roku, nr [...], nie narusza prawa.
Skarżący T. S. kwestionuje rzetelność i prawidłowość operatu rozgraniczeniowego, wykonanego przez firmę I.– przyjętego do zasobu w dniu 2 kwietnia 2015 roku pod nr P., żądając jego wyłączenia z powiatowego zasobu z przyczyn podanych jak wyżej. Żądanie to w świetle art. 40 – ustawy z dnia 17 maja 1989 roku (t.j. Dz. U. 2013, poz. 1287 ze zm.) i § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 roku (Dz. U. z 2013 r., poz. 1183) – nie może być spełnione bowiem jedynym podmiotem, który może skutecznie wyłączyć dokumenty – jest powołana w tym celu komisja.
W myśl powyższego nie można uznać skarżącego w sprawie niniejszej za stronę – skoro sam ustawodawca wykluczył taką możliwość. Dlatego też organy zasadnie odmówiły wszczęcia postępowania na podstawie art. 61 a kpa w sprawie wyłączenia operatu na wniosek nieuprawnionej osoby.
Należy podkreślić, że Sąd nie podzielił stanowiska strony skarżącej, która uważa że nastąpiła luka w prawie, którą należy wyjaśnić, "poprzez pytanie prawne", ponieważ skarżący mógł podnosić zastrzeżenia i uwagi do operatu w trakcie postępowania rozgraniczeniowego. Mógł także zawiadamiać właściwe organy (Policja, Prokuratura) o popełnieniu fałszerstwa, jak to sugeruje w swoich pismach. Dopiero ewentualne rozstrzygnięcia w tych postępowaniach – jeżeliby potwierdziły zarzuty skarżącego – mogły być impulsem do działania komisji w sprawie wyłączenia przedmiotowego operatu.
Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd uznał, ze zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. D.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.).