Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. SKO w S. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2015 r., wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta A., w przedmiocie ustalenia S. P. opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nr [...] położonej w A., który to wzrost nastąpił na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Skargę na decyzję Kolegium złożył do sądu administracyjnego S. P. Wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Wskazał, że wysokość opłaty jest dość znaczna (30 457 zł), zaś on nie dysponuje taką kwotą i nie jest w stanie jej zgromadzić w najbliższym czasie. Nadto wysoce prawdopodobne jest, że zarzuty skargi doprowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji i tym samym odpadnie podstawa do zapłaty. Wskazał końcowo, że w sprawie nie zaistniały podstawy do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji (postanowienia) jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody.
W rozpoznawanej sprawie skarżący żąda wstrzymania wykonania decyzji zobowiązującej do zapłaty kwoty 30 457 zł stanowiącej opłatę z tytułu wzrostu wartości jego nieruchomości na skutek wejścia w życie planu zagospodarowania przestrzennego.
Zdaniem sądu, zaskarżone orzeczenie posiada przymiot wykonalności, jednakże skarżący – mimo że reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - nie uprawdopodobnił przesłanek przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej. Stwierdzenie, że strony nie stać na uiszczenie opłaty, że nie jest w stanie w najbliższym czasie zgromadzić środków finansowych na jej pokrycie - nie stanowi uprawdopodobnienia braku możliwości poniesienia tego wydatku. Skarżący nie wskazał w jakiej sytuacji materialnej się znajduje, w jakiej proporcji wysokość opłaty pozostaje do wysokości jego dochodów czy ewentualnie zgromadzonych oszczędności. Nie wskazał też innych okoliczności nawiązujących do jego konkretnej sytuacji. Nie można było w związku z tym przeprowadzić wiarygodnej oceny, że wystąpiły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Dodać też trzeba, że do uwzględnienia wniosku nie mógł prowadzić argument o prawdopodobnym uchyleniu zaskarżonej decyzji i odpadnięciu podstawy zapłaty, bowiem argument ten nie odpowiada przesłankom z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.