Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2006 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. przez Kierownika Referatu Handlu i Usług Urzędu Miejskiego w B. cofnięto zezwolenia udzielone P. P. – U.-H. "A." J. P., na sprzedaż napojów alkoholowych w pełnym asortymencie w sklepie branżowym przy ul. R. [...] w B., ze względu na fakt, iż przedsiębiorca posiadający przedmiotowe zezwolenia został prawomocnie skazany za przestępstwo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Od decyzji pierwszej instancji skarżący złożył odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...].12.2006 r., Nr [...], uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie prowadzone w tym przedmiocie przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska organu pierwszej instancji, w którym stwierdzono, iż przedsiębiorca J. P. został skazany prawomocnie za przestępstwo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co skutkuje obligatoryjnym cofnięciem posiadanego zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W obszernym uzasadnieniu organ odwoławczy wywiódł, iż w rozpatrywanej sprawie przesłanka będąca podstawą wydania zaskarżonej decyzji, tj. popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez osobę odpowiedzialną za działalność przedsiębiorcy (art. 18 ust. 10 pkt 6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi) - nie może mieć zastosowania, między innymi ze względu na fakt, iż przedsiębiorca ten nie prowadzi osobiście działalności w postaci sprzedaży napojów alkoholowych, zatrudniając osobę odpowiedzialną za działalność przedsiębiorcy w tym zakresie - a jest nią dyrektor do spraw handlowych.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję organu odwoławczego wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej B. - P. Wniósł w niej o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 18 ust. 10 pkt 6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Prokurator powołując się na definicję przedsiębiorcy zawartą w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stwierdził, iż posługiwanie się przez przedsiębiorcę pełnomocnikami bądź pracownikami do dokonywania określonych czynności, powoduje, iż przedsiębiorca nie przestaje nim być. Prokurator przyznał, że najłatwiej ustalić osobę odpowiedzialną za działalność przedsiębiorcy w sytuacji, gdy działalność prowadzona jest przez osobę fizyczną. Wówczas bowiem osoba, która uzyskała zezwolenie na prowadzenie sprzedaży alkoholu jest osobą odpowiedzialną za działalność tego przedsiębiorcy. Wobec powyższego J. P. jest osobą odpowiedzialną za działalność przedsiębiorcy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie dotychczasowe stanowisko.
Na rozprawie w dniu 23.08.2007 r. Prokurator cofną skargę jako bezprzedmiotową oraz wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Podał, iż zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie przy ul. R. [...] w B. wygasło, na dowód czego przedłożył decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...].07.2007 r. Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
W myśl postanowień art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach:
- • Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- • W razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego; chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania;
- • Gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zauważyć należy, że wydanie decyzji o wygaśnięciu pozwoleń na sprzedaż wyrobów alkoholowych wiąże się z zaprzestaniem prowadzenia działalności handlowej przez przedsiębiorstwo "A." w punkcie handlowym przy ul. R. [...] w B. Dlatego też skarżący przyjął słuszne stanowisko polegające na cofnięciu skargi, gdyż zaskarżona decyzja nie wywołuje już skutków prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, mając na względzie powyższe okoliczności oraz treść art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne i umorzył postępowanie sądowe.