Uzasadnienie
W. J. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego (k. 22), podając, iż pozostaje sama w gospodarstwie domowym, jest właścicielką mieszkania o powierzchni [...] m² oraz współwłaścicielką [...] części działki o powierzchni [...] m². Wnioskodawczyni uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.125 zł miesięcznie. Wydatki miesięczne skarżącej stanowią: około 500 zł - utrzymanie mieszkania (czynsz, telefon, gaz, energia elektryczna), około 150 zł - zakup lekarstw, 525 zł - wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego i zakupem żywności. W. J. podkreśliła, iż jest osobą schorowaną, nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 22-23).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku W. J. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu skarżąca wykazała, iż źródłem jej jedynym utrzymania pozostaje emerytura w wysokości 1.125 zł miesięcznie. Wykazane wydatki miesięczne wnioskodawczyni są równe osiąganemu dochodowi. Majątek wnioskodawczyni stanowi: mieszkanie o powierzchni [...] m² oraz współwłasność [...] części działki o powierzchni [...] m². W. J., jest osobą schorowaną, nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość osiąganego miesięcznego dochodu w połączeniu z brakiem oszczędności oraz złym stanem zdrowia niewątpliwie wymagającym ponoszenia zwiększonych wydatków na opiekę medyczną i lekarstwa pozwalają na stwierdzenie, iż W. J. nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
W tym miejscu ustosunkowując się do wniosku skarżącej o ustanowienie radcy prawnego w osobie T. O. (k.
22) informacyjnie jedynie należy wskazać, iż sądy administracyjne nie są właściwe w zakresie imiennego wyznaczania pełnomocników z urzędu (w tym również i radców prawnych). Wyznaczenie imienne osoby radcy prawnego stanowi wyłączną kompetencję właściwej Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.-