Uzasadnienie
A. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zezwalającej na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej, a także zwalniającej z obowiązku uiszczenia należności jednorazowej i opłat rocznych z tytułu wyłączenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 stycznia 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu upłynął skarżącej w dniu 27 stycznia 2017 r.
W dniu 30 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego dołączając jednocześnie potwierdzenie dokonania w dniu 28 stycznia 2017 r. przelewu kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 września 2017r. sygn. akt II OZ900/17 oddalił zażalenie skarżącej na to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie, w następstwie prawomocnego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należy uznać, że skarżąca nie uiściła w wyznaczonym terminie żądanego wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobligowany był do odrzucenia jej skargi.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.