Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], który umorzył postępowanie administracyjne w sprawie skierowania J. W. na badania psychologiczne w związku z kierowaniem przez niego w dniu 11 października 2008 r. pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Postępowanie zostało wszczęte na wniosek Prokuratury Rejonowej B. – P. Skargę na decyzję organu II instancji z dnia [...] maja 2009 r. wywiódł Prokurator Rejonowy B. – P. w B. wnosząc o jej uchylenie. Zarzucił naruszenie art. 105 § 1 Kpa, art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 01 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację z uzasadnienia decyzji.
W dniu 22 października 2009 r. do tutejszego sądu wpłynęło pismo Prokuratora Okręgowego w B. zawierające oświadczenie o cofnięciu w całości skargi Prokuratora Rejonowego B. – P. w B. na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] maja 2009 r. (k. 24). Pismo zawierało również wniosek o umorzenie postępowania przed sądem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie przed sądem podlegało umorzeniu.
W rozpoznawanej sprawie skarga została złożona przez Prokuratora Rejonowego w B., natomiast oświadczenie o cofnięciu złożył Prokurator Okręgowy w B. Przede wszystkim należało zatem ocenić, czy oświadczenie o cofnięciu skargi jest skuteczne w takim zakresie, w jakim zostało złożone nie przez skarżącego w sprawie niniejszej Prokuratora Rejonowego.
Zgodnie z art. 8a ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 ze zm.) prokurator przełożony, a takim bezpośrednim przełożonym wobec prokuratora rejonowego jest prokurator okręgowy zgodnie z art. 17 a ust. 3 pkt 5 tej ustawy - uprawniony jest do zmiany lub uchylenia decyzji prokuratora podległego. Uprawnia to do wniosku, że oświadczenie o cofnięciu skargi złożył podmiot uprawniony.
W myśl postanowień art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach:
- - jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- - w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania;
- - gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z treścią przepisu art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi jest wiążące, chyba że sąd oceni, iż jest ono niedopuszczalne, bowiem zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie sądu wymienione negatywne przesłanki w niniejszej sprawie nie zachodzą i cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie w sprawie.-