Uzasadnienie
B. D. w dniu 3 lipca 2017 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie i zamieszkuje w mieszkaniu, które zostało mu bezpłatnie użyczone, w zamian za drobne naprawy. Wnioskodawca nie ponosi żadnych kosztów eksploatacyjnych mieszkania. Matka skarżącego ponosi koszty zakupu lekarstw wnioskodawcy. Źródło miesięcznego utrzymania skarżącego stanowi dochód uzyskiwany z tytułu 1/8 etatu w kwocie 202 zł oraz sprzedaży produktów rolnych w kwocie 400 zł. Wnioskodawca całość uzyskiwanych dochodów w kwocie 602 zł przeznacza na bieżące utrzymanie, w tym zakup żywności.
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W tym miejscu należy bowiem stwierdzić, iż stałym źródłem dochodu skarżącego pozostaje obecnie dochód z 1/8 etatu w kwocie 202 zł miesięcznie oraz dochód ze sprzedaży produktów rolnych w kwocie 400 zł. Skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz majątku i zamieszkuje bezpłatnie w użyczonym mieszkaniu (w zamian za drobne naprawy). Bieżące wydatki przekraczają uzyskiwane dochody. W regulowaniu bieżących płatności obecnie pomaga mu matka, która pokrywa koszty zakupu leków.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego w zestawieniu z bieżącymi wydatkami oraz brak oszczędności i majątku pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.