Uzasadnienie
W dniu 16 marca 2016 r. do tutejszego sądu administracyjnego wpłynęła skarga S. D. na działanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie dokonania przeszukania należącej do niego – posesji. Skarżący podnosił w niej, że w dniu [...] grudnia 2015 r. do jego miejsca zamieszkania przyjechało trzech policjantów, którzy dokonali czynności przeszukania co wzbudziło istotne wątpliwości skarżącego co do legalności tego rodzaju czynności.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w B. wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że w dniu [...] grudnia 2015 r. do Komendanta Powiatowego Policji w A. wpłynęła skarga S. D. na dokonane przeszukanie jego posesji. Na skutek powyższego wniosku w sprawie przeprowadzono postępowanie skargowe [...], na podstawie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, zakończone uznaniem skargi za niepotwierdzoną i udzieleniem odpowiedzi zainteresowanemu pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Dalej organ wyjaśnił, że w dniu [...] stycznia 2016 r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. wpłynęła kolejna skarga S. D. na niewłaściwy sposób rozpatrzenia jego skargi. W powyższej sprawie, jak wyjaśnił organ, ponownie przeprowadzono postępowanie skargowe [...], na podstawie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, uznając podnoszone zarzuty za niepotwierdzone. Analiza akt postępowania [...] nie wykazała nieprawidłowości, stanowisko zajęte przez Komendanta Powiatowego Policji w A. uznano się za obowiązujące.
Skarżącemu udzielono odpowiedzi pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Konkludując organ uznał, że pomimo uzyskiwanych informacji i pouczeń zamieszczanych w przesyłanych odpowiedziach Skarżący błędnie przyjął stanowisko co do trybu w jakim rozpatrywana jest jego sprawa, albowiem kierowane do niego odpowiedzi nie miały charakteru decyzji administracyjnych o jakich mowa w art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, a jedynie były to zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, w myśl art. 237 § 3 k.p.a. W postępowaniu tego rodzaju nie stosuje się natomiast przepisów ogólnego postępowania administracyjnego. Czynności zaś organów podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie Działu VIII Kpa odnoszące się do skarg i wniosków nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stąd też badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa.
Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a. Sąd administracyjny jest również właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.), wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski".
W zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ, jak i sąd nie może kontrolować sposobu procedowania organu załatwiającego skargę na działanie (art. 237 § 1 i § 3 k.p.a.).
Z powyższą sytuacją złożenia do tutejszego Sądu skargi na działanie organu, a nie na konkretny wydany przez ten organ akt lub czynność, mamy do czynienia w sprawie niniejszej.
Jak wynika bowiem ze skargi S. D., wyraża on w niej swoje niezadowolenie z działania policjantów, którzy w dniu [...] grudnia 2015 r. dokonali – jego zdaniem - bezzasadnego przeszukania jego posesji. Z analogicznymi wnioskami występował Skarżący do organu w dniu [...] grudnia 2015 r. oraz [...] stycznia 2016 r. i oba te wnioski zostały rozpatrzone w trybie postępowania skargowego, na podstawie przepisów działu VIII k.p.a., i zakończyły się uznaniem skargi za niepotwierdzoną.
Uwzględniając powyższe Sąd nie znajduje podstaw do zakwestionowania kwalifikacji wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi inaczej jak skargi obywatelskiej wniesionej na podstawie przepisów Działu VIII k.p.a. Taka zaś skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, zaś podlega rozpoznaniu w trybie tzw. uproszczonym przez właściwy organ wskazany w art. 229 k.p.a., a o sposobie jej rozpoznania zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 k.p.a.), co też w sprawie uczyniono już dwukrotnie pismami z dnia [...] stycznia 2016 r. i [...] lutego 2016 r. Ten sposób procedowania, jak i sposób załatwienia skargi pozostaje jednak poza zakresem właściwości sądów administracyjnych.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.