Uzasadnienie
Pani N. B. przesłała w dniu 29 maja 2008 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym k. 6 akt sprawy II SA/Bk 418/08) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2008 roku nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w B. z dnia [...] lutego 2008 roku nr [...] o zobowiązaniu cudzoziemki do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (k. 2-5 akt sprawy).
Skarga powyższa została przesłana Wojewodzie P. – organowi II instancji w dniu 19 czerwca 2008 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym
k. 10 akt sprawy II SA/Bk 418/08), po czym Wojewoda P. przekazał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę również w dniu 19 czerwca 2008 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym k. 8 akt sprawy II SA/Bk 418/08).
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W BIAŁYMSTOKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt organu II instancji decyzja Wojewody P. została doręczona skarżącej osobiście przez Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w B. w dniu 30 kwietnia 2008 roku, zgodnie z art. 39 kpa w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (dowód doręczenia
- k. 40 akt administracyjnych).
Skarżąca złożyła skargę w dniu 29 maja 2008 roku bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga ta dotarła do Sądu w dniu 7 czerwca 2008 roku (k. 6 verte akt sprawy II SA/Bk 418/08), a w dniu 19 czerwca 2008 roku została przekazana do organu właściwego tj. do Wojewody P., którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone (data nadania w Urzędzie Pocztowym
- k. 10 akt sprawy II SA/Bk 418/08).
Mając na uwadze powyższe podkreślić należy, iż skarga wypłynęła do Wojewody P. w dniu 19 czerwca 2008 roku, a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis art. 54 § 1 tej ustawy bowiem jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, o czym skarżąca była pouczona w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Wojewody P. można traktować jako spełniającą powyższe warunki. W wyniku tego nie można uznać za prawidłowe skierowania skargi bezpośrednio do Sądu. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego czy też bezpośrednio do Sądu w rozumieniu art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).
Nie ma więc znaczenia, że skarżąca złożyła skargę bezpośrednio do Sądu, gdyż w takiej sytuacji decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie - albowiem skarga została wysłana 19 czerwca 2008 roku - skarga jest spóźniona. Takie też stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w postanowieniu z dnia 20 października 2004 roku (IV SA/GI 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w postanowieniu z dnia 6 czerwca 2005 roku (II SA/Wr 379/01, nie publ.)
W konsekwencji skarga, jako spóźniona, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.