Uzasadnienie
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych i prawnych.
Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] Prezydent Miasta Ł. udzielił Przedsiębiorstwu B. (dalej powoływane jako "Skarżący") pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do rzeki S. wód opadowych i roztopowych z terenu Stacji Paliw w Ł. przy ul. [...], z terminem obowiązywania do dnia [...] lutego 2022 r.
W dniu [...] grudnia 2021r. wpłynął do Zarządu Zlewni w O. PGW Wody Polskie wniosek skarżącego Przedsiębiorstwa o ustalenie kolejnego terminu obowiązywania ww. pozwolenia.
Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w O. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, działając na podstawie art. 61a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 735 ze zm.), postanowieniem z dnia [...] stycznia 2022 r. (znak: [...]) odmówił skarżącemu Przedsiębiorstwu wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego wydanego przez Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] lutego 2012 r., (znak: [...]) z uwagi na przekroczenie ostatecznego terminu złożenia wniosku, wynikającego z art. 414 ust. 2 Prawa wodnego.
Organ pierwszej instancji uznał, że nie było podstaw prawnych do ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, albowiem Przedsiębiorstwo nie dopełniło obowiązku wymaganego w art. 414 ust. 2 ustawy Prawo wodne z dnia 20 lipca 2017 r. (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2233 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem pozwolenia wodnoprawne, o których mowa w art. 389 pkt. 1-3 nie wygasają, jeżeli zakład w terminie 90 dni przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt. 1, złoży wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania tego pozwolenia.
Na postawie przedłożonych dokumentów organ ustalił, że pozwolenie wodnoprawne z [...] lutego 2012 r. na wprowadzanie do rzeki S. wód opadowych i roztopowych z terenu Stacji Paliw w Ł. przy ul. [...] obowiązuje do dnia [...] lutego 2022 r., a wniosek o udzielenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego wpłynął do Zarządu Zlewni w O. dnia [...] grudnia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 414 ust. 2 Prawa wodnego. W ocenie organu I instancji zachowanie 90 dniowego terminu na złożenie wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego jest wymogiem formalnym takiego wniosku. Przy czym sformułowanie "90 dni przed upływem okresu należy rozumieć jako "nie później niż na 90 dni przed upływem okresu". Złożenie zatem wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego inicjuje postępowanie administracyjne, którego przeprowadzenie, z uwagi chociażby na terminy kodeksowe, wymaga czasu.
Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że wnioski o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego złożone nie później niż 90 dni przed upływem okresu, na który wydane było obecnie obowiązujące pozwolenie, należy uznać za złożone z zachowaniem terminu określonego w art. 414 ust. 2 prawa wodnego. Skoro wnioskujące Przedsiębiorstwo złożyło taki wniosek po terminie 90 dni, to organ zobligowany był wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a k.p.a. Zgodnie bowiem z tą regulacją gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 (wszczęcia postępowania), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Zażalenie na to postanowienie wniosło skarżące Przedsiębiorstwo podnosząc, że z uwagi na obowiązywanie epidemii SARS COV-2 nie było możliwości śledzenia i przeglądania teczek z decyzjami albowiem biuro było zamknięte.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2022 r. (nr [...]), wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w B. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Podzielając to rozstrzygnięcie, organ II instancji stwierdził, że dochowanie terminu, o którym mowa w art. 414 ust. 2 ustawy, przedłuża byt prawny pozwolenia wodnoprawnego i oprócz przepisu art. 414 ust. 2 ustawa Prawo wodne nie zawiera innych regulacji wprowadzających możliwość przedłużania pozwolenia wodnoprawnego. Zdaniem organu, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek złożenia w odpowiednim terminie wniosku bez braków formalnych i kompletnego w aspekcie wymogów opisanych w art. 414 ust. 2 ustawy. A zatem możliwość wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego zależna jest od zachowania przez wnioskodawcę tego terminu.
Jak podkreślił dalej organ II instancji, analiza przepisów ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842), prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do pozwoleń wodnoprawnych nie wprowadzono przepisów przedłużających ich ważność. Specustawa nie przewidziała zatem możliwości wydłużenia terminu obowiązywania pozwoleń wodnoprawnych, których termin obowiązywania upływał w czasie pandemii. Oznacza to, że jeżeli zakład posiadał pozwolenia wodnoprawne, których termin obowiązywania upływał w czasie "zamknięcia" gospodarki wywołanego COVID-19, to termin obowiązywania tych pozwoleń nie uległ przedłużeniu i pozwolenia te wygasły z mocy prawa.
Nawiązując do akt sprawy organ wyjaśnił, że nieprzekraczalny 90 dniowy termin na złożenie przez Przedsiębiorstwo B. wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego upływał dnia [...] listopada 2021 r., a zatem [...] listopada 2021 r. rozpoczynał bieg 90 dniowy okres, w którym złożenie wniosku było bezskuteczne. Skoro skarżące Przedsiębiorstwo z wnioskiem o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego wydanego przez Prezydenta Miasta Ł. z [...] lutego 2012 r. wystąpiło w dniu [...] grudnia 2021 r., to nie ulega wątpliwości, że nastąpiło to z uchybieniem wynikającego z art. 414 ust. 2 Prawo wodne - terminu. W tych okolicznościach Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej stwierdził brak podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia.
Skargę na powyższe postanowienie wywiodło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skarżące Przedsiębiorstwo zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynika sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na nieprawidłowej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego prowadzącej do błędnego przyjęcia, że uzasadnione było utrzymanie w mocy postanowienia Dyrektora Zarządu Zlewni w O. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (z dnia [...] stycznia 2022) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego, podczas gdy nie istniały przesłanki do wydania takiego postanowienia, a w szczególności do
- - nieprzedłużenia terminu złożenia wniosku i nieudzielenia w odpowiedzi na wniosek złożony w zażaleniu o przedłużenie terminu złożenia wniosku o przedłużenie posiadanego pozwolenia wodnoprawnego, które wygasło w dniu [...] lutego 2022 r., mimo złożenia kompletu dokumentów w czasie obowiązywania pozwolenia;
- - braku przedłużenia terminu na złożenie wniosku o przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego w sytuacji gdy uchybienie terminowi było spowodowane zamknięciem biura od 1 września 2021 r. do czasu zakończenia pandemii SARS COV-2;
- - braku powiadomienia przez urząd o zbliżającym się terminie do złożenia dokumentów o przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego z jednoczesną informacją o wysokości należnej opłaty za wydanie decyzji, co było dotychczasową praktyką urzędu;
- - braku oceny możliwości złożenia wniosku w obowiązującym terminie ze względu na pracę zdalną poza biurem i brak dostępu do dokumentów znajdujących się w siedzibie przedsiębiorstwa.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zobowiązanie organu do przywrócenia terminu i rozpatrzenia złożonego w dniu [...] grudnia 2021 r. wniosku oraz rozpoznanie skargi na rozprawie.
W odpowiedzi na wniesioną skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości rozważania zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz postanowieniu organu I instancji.
Pismem procesowym z 17 sierpnia 2022r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego sprecyzował zarzuty skargi jako:
- - naruszenie art. 414 ust. 2 ustawy Prawo wodne poprzez błędna jego wykładnię i zastosowanie, co skutkowało odmową wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego;
- - naruszenia art. 15 zzzzzn (2) par. 1, 2 i 3 ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w związku z art. 7, 8, 12 par. 1 i 58 K.p.a. poprzez brak zastosowania i brak zawiadomienia strony o uchybieniu terminu wraz z wyznaczeniem stronie 30 dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku pełnomocnik skarżącego podniósł dodatkowo zarzut naruszenia przez organ przepisów art. 7a i 81a K.p.a. (vide: zapis w protokole rozprawy – k. 44 - 44 odwrót akt sądowych).
Pełnomocnik organu podtrzymał na rozprawie stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlegała uwzględnieniu w następstwie podzielenia przez sąd zarzutu skarżącego naruszenia przez organy orzekające w sprawie przepisu art. 15 zzzzzn (2) par. 1, 2 i 3 ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 2095) w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Sąd nie podzielił pierwszego zarzutu skarżącego nawiązującego do naruszenia art. 414 ust. 2 ustawy Prawo wodne poprzez błędną jego wykładnię i zastosowanie, wyrażającego się błędnym – zdaniem skarżącego - uznaniem, że wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego złożony w okresie biegu 90 dni przed upływem terminu ważności dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego, jest wnioskiem spóźnionym, gdyż powinien był być złożony nie później niż na 90 dni przed upływem okresu ważności dotychczasowego pozwolenia. Okres bowiem 90 dni przed upływem terminu, na jaki zostało wydane pozwolenie wodnoprawne, wynikający z art. 414 ust. 2 ustawy z 20.07.2017 r. Prawo wodne jest okresem, w którym podjęte działania mające na celu ustalenie nowego okresu obowiązywania pozwolenia są już bezskuteczne albowiem "90 dni przed upływem okresu..." należy rozumieć jako "nie później niż na 90 dni przed upływem okresu...".Termin na złożenie przez zakład wniosku o ustalenie nowego terminu obowiązywania pozwolenia można określić jako okres, na jaki zostało udzielone pozwolenie minus ostatnie 90 dni.
Wprawdzie przy stosowaniu literalnej wykładni przepisu art. 414 ust. 2 Prawo wodne można byłoby twierdzić, iż wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego należy złożyć wyłącznie dokładnie na 90 dni przed upływem okresu, na który było wydane obecnie obowiązujące pozwolenie, ale wykładnia literalna nie jest jedyną metodą interpretacji prawa. Dla wydobycia rzeczywistego znaczenia normy prawnej z art. 414 ust. 2 Prawa wodnego należy sięgnąć do wykładni systemowej i celowościowej. Należy zatem mieć na uwadze, że złożenie wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego inicjuje postępowanie administracyjne, którego przeprowadzenie wymaga czasu. Okres 90 dni przed upływem terminu obowiązywania poprzedniego dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego ma na celu zabezpieczenie zakładu przed sytuacją, w której na skutek wygaśnięcia pozwolenia z uwagi na upływ terminu, a niezakończenie jeszcze postępowania o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania, zakład ten korzystałby z wód bez wymaganego pozwolenia narażając się na sankcje administracyjne.
Sąd zauważa, że do wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, wnioskodawca dołącza operat wodnoprawny, na podstawie którego wydano dotychczasowe pozwolenie wodnoprawne oraz oświadczenie, że zawarte w nim informacje zachowały aktualność. Organ w toku postępowania administracyjnego ocenia rzeczywistą aktualność dotychczasowego operatu wodnoprawnego przeprowadzając pełne postępowanie dające odpowiedź co do możliwości przedłużenia dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego. Takie postępowanie wymaga czasu zabezpieczonego terminem do złożenia wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego nie później niż na 90 dni przed upływem okresu obowiązywania dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w sprawie niniejszej doszło do uchybienia przez skarżącego 90 - dniowego terminu do złożenia wniosku o przedłużenie pozwolenia wodnoprawnego.
Powinien był być złożony najpóźniej [...] listopada 2021r. (zważywszy na termin ważności dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego upływający [...] lutego 2022r) a tymczasem wpłynął do Zarząd Zlewni w O. PGW Wody Polskie w dniu [...] grudnia 2021r.
Trafnie pełnomocnik skarżącego zauważył natomiast, że umknęła uwadze organów obu instancji okoliczność, że dla skarżącego upływ terminu do złożenia wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego z 2012r. nastąpił w czasie trwania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, w konsekwencji czego do oceny zachowania terminu zastosowanie znajdował przepis art. 15 zzzzzn (2) par. 1, 2 i 3 ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 2095). Stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 został ogłoszony na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 20 marca 2020r. (vide: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 20 marca 2020r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii – t.j.
Dz. U. z 202r., poz. 340) natomiast został odwołany z dniem 16 maja 2022r. na mocy Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 12 maja 2022r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022r., poz. 1027).
Przepis art. 15 zzzzzn (2) par. 1, 2 i 3 ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 2095), zwanej specustawą Covidową, nałożył na organy administracji publicznej obowiązki związane z koniecznością zawiadamiania strony o uchybieniu terminów przewidzianych przepisami prawa administracyjnego, których upływ nastąpił w czasie obowiązywania stanu epidemii i umożliwieniu stronie złożenia wniosku o przywrócenie uchybionych terminów. Jak wynika z ustępu 1 powyższego przepisu w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów:
- 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej,
- 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki,
- 3) których niezachowanie powoduje wygaśniecie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie,
- 4) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony,
- 5) dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju
- - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu.
Jak dalej stanowią ustęp 2 powyższego przepisu, w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przewrócenie terminu. Z kolei w ustępie 3 cytowanego przepisu, ustawodawca zastrzegł, że wniosek o przywrócenie uchybionego terminu należy złożyć w terminie 30 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i oprzeć na okolicznościach objętych art. 58 par. 2 K.p.a.
Zdaniem sądu termin do złożenia wniosku o ustalenie kolejnego okresu obwiązywania pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 414 ust. 2 ustawy Prawo wodne jest terminem objętym przepisem art. 15 zzzzzn(2) ust. 1 specuustawy Covidowej. Termin ten w orzecznictwie sądów administracyjnych został uznany za termin materialnoprawny (tak, między z innymi, w uzasadnieniu wyroku NSA z 15 grudnia 2020r. sygn. II OSK 2095/20). Termin prawa materialnego to taki termin, z upływem którego następuje pozbawienie możliwości ukształtowania praw i obowiązków strony postępowania, a tym samym prowadzi on do utraty przez organ prawa do wykonywania kompetencji w danej sprawie. Jak wprost wynika z art. 414 ust. 2 Prawa wodnego, obowiązujące pozwolenie wodnoprawne, z którego strona czerpie swoje uprawnienia nie wygasa, jeżeli podmiot wykonujący działania wymagające zgody wodnoprawnej, złoży wniosek o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania tego pozwolenia w terminie 90 dni przed upływem okresu wygaśnięcia tego pozwolenia.
Tym samym, jak wywiódł NSA, skutkiem upływu (niedochowania) ww. terminu jest utrata przez stronę możliwości uzyskania uprawnień wynikających z przedłużenia obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. Termin wynikający z art. 414 ust. 2 Prawa wodnego ma bezpośredni związek z korzystaniem z praw przyznanych pozwoleniem wodnoprawnym a tym samym jest to termin prawa materialnego, który może być uznany za termin do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, objęty art. 15 zzzzzn(2) ust. 1 pkt 2 specustawy Covidowej lub za termin zawity, z niezachowaniem którego ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, objęty art. 15 zzzzzn(2) ust. 1 pkt 5 specustawy Covidowej.
W okolicznościach niniejszej sprawy jest bezspornym, że organy administracji obu instancji całkowicie zignorowały obowiązek z art. 15 zzzzzn(2) ust. 1 specustawy Covdowej zawiadomienia skarżącego, że upłynął mu termin na złożenie wniosku o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego i wyznaczenia stronie terminu 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. W konsekwencji odmowa wszczęcia postępowania o ustalenie kolejnego okresu obowiązywania dotychczasowego pozwolenia wodnoprawnego z powołaniem się na upływ terminu, co do którego nie pouczono strony o wniosku o przywrócenie terminu i nie przeprowadzono procedury przywrócenia terminu, jest odmową naruszającą prawo. Brak zastosowania przez organ normy wynikającej z 15 zzzzzn(2) specustawy Covidowej oznacza, że organ naruszył przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (tak tez WSA w Łodzi w wyroku z 14 stycznia 2022r. sygn. II SA/Łd 862/21).
Zniesienie z dniem 16 maja 2022r. stanu epidemii na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie oznacza, że przepis 15 zzzzzn(2) ust. 1 specustawy Covdowej, ewidentnie naruszony przez organ, przestał obowiązywać. Przepis ten bowiem obejmuje wszelkie sytuacje uchybienia przez stronę postępowania administracyjnego w czasie epidemii terminowi przewidzianemu art. 15 zzzzzn(2) ust. 1 specustawy Covidowej niezależnie od tego czy i kiedy organ administracji publicznej stwierdził uchybienie terminowi i kiedy skierował do strony stosowne zawiadomienie.
Nawiązując do wypowiedzi pełnomocnika organu zaprezentowanej na rozprawie, jakoby postępowania w sprawie pozwoleń wodnoprawnych nie były prowadzone w oparciu o Kodeks postępowania administracyjnego, sąd wskazuje na wynikającą z art. 1 K.p.a. zasadniczą przesłankę wyznaczającą zakres obowiązywania przepisów Kodeksu jaką jest decyzyjna forma rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej w należących do jego właściwości sprawach indywidualnych. Odsyłanie przez poszczególne przepisy ustawy Prawo wodne do konkretnych artykułów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczy wyłącznie sposobu ich stosowania, natomiast nie oznacza całościowego wyeliminowania procedury administracyjnej przewidzianej Kodeksem postępowania administracyjnego w indywidualnych sprawach rozstrzyganych decyzjami przez obecne organy administracji publicznej orzekające w sprawach objętych przepisami ustawy Prawo wodne.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonych postanowień (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Konsekwencją uwzględnienia skargi stało się orzeczenie o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz strony skarżącej poniesionych przez nią kosztów postępowania sądowego (art. 200 w związku z art. 210 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi). Na koszty postępowania złożył się uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 złotych, normatywne koszty sprawowanego przez radcę prawnego zastępstwa procesowego strony skarżącej w wysokości 480 złotych oraz uiszczona opłata od czynności udzielenia pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych.