Uzasadnienie
M. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Majątek skarżącego stanowi działka o numerze [...] (współwłasność). Wnioskodawca nie osiąga dochodu, nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. M. S. podkreślił, że nie jest w stanie zapłacić kosztów sądowych, gdyż nie pracuje oraz nie posiada środków finansowych (k. 15 - 16).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 28 lutego 2011 r. (k.
29) skarżący oświadczył, że źródłem jego utrzymania pozostają wcześniej zgromadzone drobne oszczędności. Skarżący nie pracuje, nie korzysta z pomocy społecznej, nie otrzymuje również zasiłku dla bezrobotnych. M. S. wynajmuje mieszkanie. Rachunki i faktury dokumentujące wysokość ponoszonych wydatków wystawione są na właściciela lokalu. Wyszczególnione wydatki miesięczne skarżącego tj. wynajem mieszkania, żywność, woda, energia elektryczna, telefon wynoszą łącznie 1.300 zł. Powierzchnia posiadanej działki o nr [...] wynosi [...] m² (współwłasność w 1/3 części). M. S. nie osiąga z tytułu własności tej nieruchomości żadnego dochodu (k. 29).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na wnioskodawcy spoczywa, zatem ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy rozstrzygniecie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).
W złożonym oświadczeniu M. S. wykazał, że utrzymuje się z posiadanych oszczędności. Skarżący wynajmuje mieszkanie w W. Wykazane wydatki miesięczne wnioskodawcy wynoszą łącznie 1.300 zł. M. S. nie pracuje, nie korzysta z pomocy społecznej, nie otrzymuje również zasiłku dla bezrobotnych.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca nie podał wysokości posiadanych oszczędności (brak takiego oświadczenia w rubryce 7.2.1 urzędowego formularza wniosku ppf – k. 15), twierdząc jednocześnie, że pozostają one jedynym źródłem jego utrzymania (k. 29).
W konsekwencji zaniechanie to skutkuje brakiem możliwości określenia możliwości finansowych skarżącego, zwłaszcza, że z oszczędności tych pokrywane są wydatki miesięczne w wysokości 1.300 zł.
Wobec powyższych okoliczności należało stwierdzić, iż M. S. nie wykazał w sposób przekonywujący, iż faktycznie znajduje się w sytuacji materialnej, która skutkuje, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych w sprawie niniejszej.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.