Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. tutejszy sąd odrzucił jako spóźnioną skargę W. M. na decyzję SKO w B. z dnia [...] marca 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. z dnia [...] stycznia 2015 r. uchylającą decyzję tegoż Dyrektora o umieszczeniu W. M. w domu pomocy społecznej na mocy orzeczenia sądu.
Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony skarżącej w dniu 29 czerwca 2015 r. W tymże dniu złożyła ona wniosek o przyznanie prawa pomocy, zaś w dniu 6 lipca 2015 r. pismo zatytułowane "Zażalenie". W związku z wątpliwościami dotyczącymi jego treści wezwano skarżącą do wypowiedzenia się, czy stanowi ono skargę kasacyjną czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie (doręczone w dniu 13 lipca 2015 r.), skarżąca złożyła pismo precyzujące z dnia 20 lipca 2015 r., w którym stwierdziła, iż jej "Zażalenie" to środek zaskarżenia a nie wniosek o przywrócenie terminu oraz jednocześnie złożyła "Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi" (pismo z dnia 17 lica 2015 r.). W tym ostatnim wskazała, że w okresie 10 kwietnia – 10 maja 2015 r. wypadły dwa dni Świąt Wielkanocnych w kościele prawosławnym i grecko-katolickim. Ze względu na wielokulturowość województwa p. w większości miejscowości były to dni wolne od pracy.
Wskazała, że w jej miejscowości (B.) w dniach 12 i 13 kwietnia 2015 r. pracowały sklepy spożywcze, policja, straż pożarna, szpital, "zaś w poniedziałek dodatkowo pełnili dyżury: przychodnie lekarskie, poczta, sąd, prokuratura, urzędy, hotele i restauracje". Ponadto, jak wskazała, wypadły dwa dni świąt państwowych 1 maja i 3 maja 2015 r. W tych okolicznościach nastąpił niespodziewany zbieg dni świątecznych, który uniemożliwił jej dochowanie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek podlegał oddaleniu.
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności.
W sprawie niniejszej należy przyjąć, że skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek (o przywrócenie terminu) w terminie wynikającym z art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z analizy akt sprawy, postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono jej w dniu 29 czerwca 2015 r. i wówczas dowiedziała się o przyczynie uchybienia terminu. Od tego też dnia należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku z art. 87 § 1 p.p.s.a. W tymże terminie złożyła co prawda tylko pismo zatytułowane "Zażalenie", jednakże została wezwana do sprecyzowania swoich intencji zawartych w tym piśmie (w tym do odpowiedzi na pytanie czy stanowi ono wniosek o przywrócenie terminu) i wyznaczono jej na dokonanie tej czynności termin siedmiodniowy, który dochowała składając sprecyzowanie oraz właściwy wniosek o przywrócenie terminu. Oznacza to, że ostatnio wskazany wniosek, złożony w terminie wyznaczonym skarżącej na sprecyzowanie jej intencji w tym co do tego, czy żąda przywrócenia terminu, należy potraktować ostatecznie jako złożony w terminie z art. 87 § 1 p.p.s.a.
Zdaniem jednak sądu, nie zawiera on uzasadnienia wskazującego na brak winy skarżącej w spóźnieniu się ze złożeniem skargi. Termin na wniesienie skargi biegł w dniach 11 kwietnia – 11 maja 2015 r. Dla uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu skarżąca powinna była uprawdopodobnić to, że w tym czasie tj. także ostatniego dnia terminu, nie była w stanie, nie z własnej winy, złożyć skargi. Tymczasem skarżąca wskazuje na okresowe dni świąteczne w tym czasie i związane z tym przerwy w pracy urzędów, w tym jedynie dyżury urzędów pocztowych, co miało jej uniemożliwić dochowanie terminu.
Zauważyć jednak należy, że dni ustawowo lub lokalnie wolne od pracy, przypadające nie w całym okresie trzydziestodniowym na wniesienie skargi, ale w niektórych dniach w nim przypadających, nie stanowią okoliczności zwalniającej skarżącej z winy w zachowaniu terminu, zwłaszcza że wśród dni wolnych (świątecznych) przypadały też dni robocze. Nadto ostatnim dniem upływu terminu do wniesienia skargi był poniedziałek 11 maja 2015 r., a z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, aby tego dnia przypadał jakiś dzień świąteczny: ustawowo lub lokalnie wolny od pracy, uniemożliwiający wniesienie skargi w ostatnim dniu na dokonanie tej czynności. Skarżąca wskazuje wyłącznie okres od dnia 10 kwietnia do dnia 10 maja 2015 r. jako – jej zdaniem – uniemożliwiający dochowanie terminu.
W tych okolicznościach należy przyjąć, że uchybienie terminowi wynikało z niedochowania przez skarżącą reguł należytej staranności w dbaniu o własne sprawy, a to nie pozwala ocenić, że spóźnienie było spowodowane okolicznościami wyłączającymi winę strony.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.