Uzasadnienie
Skargą złożoną w dniu [...] kwietnia 2007 roku M. K. zaskarżyła pismo Wojewody P. w B. z dnia [...] grudnia 2006 roku nr [...], w którym organ ustosunkował się do zarzutów skarżącej dotyczących nieprawidłowości w przyznawaniu świadczeń przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w S..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58§1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
Skarga powyższa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przyczyna niedopuszczalności przedmiotowej skargi tkwi w charakterze udzielonej Skarżącej – M. K. w dniu [...] grudnia 2006 roku odpowiedzi Wojewody P..
Dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnych rozstrzygnięć, określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, w stosunku do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 tej ustawy) oznacza, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty.
Zaskarżone pismo Wojewody P. w B. z dnia [...] grudnia 2006 roku nie ma cech, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także określonych w punktach następnych tegoż przepisu. Kwestie w nim omówione nie zostały objęte decyzją administracyjną organu. Nie służy również na to pismo zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Skarżone pismo jest odpowiedzią organu na zarzuty Skarżącej dotyczące funkcjonowania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., w którym przyznaje częściowo rację Skarżącej. Tym niemniej nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne.
Pismem z dnia 24 lipca 2007 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik - adwokat M. O. złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Powyższy wniosek nie mógł zostać załatwiony pozytywnie, albowiem pełnomocnik wraz z wnioskiem nie złożył, czego wymagają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Ugruntowane jest stanowisko orzecznictwa, iż wniosek niezawierający takiego oświadczenia podlega oddaleniu jako nieuzasadniony – zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r. II CKN 687/98, opubl. OSNC 1999, Nr 3, poz. 63.
Mając na uwadze powyższe, dostrzegając niedopuszczalność skargi Sąd zobligowany był do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O oddaleniu wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawie art. 250 w/w ustawy w zw. z §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)