Uzasadnienie
W dniu 18 czerwca 2009r. E.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku (za pośrednictwem organu) skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpoznania sprawy odmowy wymeldowania z pobytu stałego. Wraz ze skarga wpłynął też wniosek o przywrócenie terminu do złożenia niniejszej skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż o decyzji organu I jak i II instancji dowiedział się dopiero z chwilą otrzymania wezwania do złożenia wyjaśnień, na okoliczności zawarte w decyzji Wojewody P. Ponadto skarżący podał, iż w dniach, w których doręczano decyzję odwoławczą przybywał on w szpitalu, na dowód czego załączył kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny i podlega uwzględnieniu.
Z treści art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności.
Wobec powyższego konieczne stało się rozważenie, czy argumenty skarżącego uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy.
W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu w wystarczającym stopniu uprawdopodobniają, iż po stronie skarżącego nie było winy w niedochowaniu terminu wyznaczonego na złożenie skargi. Z uwagi na pobyt skarżącego w szpitalu w dniach od 20 do 24 kwietnia 2009r. sąd przyjął, iż nie był on w stanie odebrać korespondencji, a nie tym samym dokonać czynności procesowej w postaci wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Co prawda termin na podjęcie korespondencji upływał w dniu 28 kwietnia 2009r., niemniej jednak sam pobyt w szpitalu świadczy o słabej kondycji zdrowotnej skarżącego, wobec czego trudnym mogło być dla niego terminowe podjęcie korespondencji, a tym samym sporządzenie skargi do sądu. Mając zaś na względzie, iż dopiero w dniu 12 czerwca 2009r. skarżący otrzymał wezwanie organu do złożenia wyjaśnień, kiedy to dowiedział się o treści decyzji Wojewody P. (k. 92 akt adm.) zasadnym było przyjęcie, że dochował on 7- dniowego terminu do złożenia wniosku, stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.