Uzasadnienie
Skarżący S. i M. K. wnieśli do sądu administracyjnego skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] nakazującą rozbiórkę budynku mieszkalnego, położonego w S. przy ul. [...] na działce o nr ewidencyjnym [...].
W piśmie procesowym z dnia 19 grudnia 2018 r. skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podali, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę budynku spowoduje niemożliwe do odwrócenia skutki oraz wymaga ogromnych nakładów finansowych. Budynek jest w stanie surowym zamkniętym – ma dach, okna, częściowo rozłożoną instalację elektryczną i wodno-kanalizacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu winny być bowiem oceniane indywidualnie w każdej sprawie.
Przedmiotem niniejszego wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że co do zasady wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku (por. postanowienie NSA z 24 lutego 2012 r., II OSK 385/12 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W ocenie Sądu już sam przedmiot wniosku w sposób wystarczający uprawdopodobnia wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy pamiętać, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów o charakterze sankcyjnym i tworzącym poważne konsekwencje dla strony skarżącej, w szczególności o charakterze ekonomicznym. W przypadku rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego zaszłaby konieczność poniesienia określonych kosztów, a możliwość przywrócenia obiektu do stanu obecnego byłaby znacznie utrudniona.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o przepisy art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.