Uzasadnienie
M. D. – O. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Dochód rodziny stanowi wynagrodzenie męża w za pracę w "A." w wysokości 2.615 zł brutto (1.799,06 zł netto). Skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Wnioskodawczyni posiada 1/3 części domu o powierzchni [...] m2 oraz [...] części nieruchomość pod tym domem o powierzchni ogólnej [...] ha. Poza tym skarżąca nie posiada żadnych oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. Dochód męża wnioskodawcy nie zawsze wystarcza na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych rodziny, co przekłada się na to, iż jej rodzina ma zaciągnięty kredyt na kwotę 29.703 zł, z miesięczną ratą około 300 zł, termin spłaty zaciągniętego kredytu 15 września 2019 r. Do bieżących wydatków rodziny należy zaliczyć opłacenie: energii elektrycznej – 83,44 zł, telefonu – 30,25 zł, PZU – 31,40 zł, L. B. S.A. – 91,71 zł, ZUS- 300 zł oraz telewizji – 43 zł (k. 13-21).
Do wniosku skarżąca dołączyła raport ubezpieczeniowy ZUS, harmonogram spłat kredytu, kserokopie dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki (k. 16-21).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna M. D. – O. uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowo – administracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Jedynym stałem źródłem utrzymania rodziny skarżącej jest wynagrodzenie męża w wysokości 1.799,06 zł netto (k. 16). Wnioskodawczyni poza niewielką częścią domu oraz niewielką częścią działki siedliskowej nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Ponadto z uwagi na złą sytuację materialną, w tym bezrobocie skarżącej ma zaciągniętych kredyt. Bieżące wydatki rodziny wraz ze spłatą zaciągniętych kredytów zamykają się kwotą około 880 zł. Pozostała kwota około 900 zł przeznaczana jest na zakup żywności, odzieży oraz niezbędnych środków czystości dwuosobowej rodziny.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu dwuosobowej rodziny skarżącej, w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami, a także brak zgromadzonych oszczędności oraz posiadane zobowiązań kredytowych pozwalają na stwierdzenie, iż M. D. – O. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.