Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 20 lutego 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 45/24

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Skład
sędzia WSA Marek Leszczyński przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w Wydziale II w dniu 20 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Gminy Zambrów z dnia 16 lutego 2017 r. nr 176/XXVI/17 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

J. K. (dalej przywoływany jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na uchwalę Rady Gminy Zambrów (dalej jako: "Rada Gminy") z dnia 16 lutego 2017 r. nr 176/XXVI/17 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Zambrów dla części obszaru geodezyjnego: C., K., N. Zarządzeniem z 29 stycznia 2024 r. skarżący został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych tego pisma poprzez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżącego pouczono także, że w przypadku nieuzupełnienia braku formalnego skarga zostanie odrzucona.

Powyższe wezwanie zostało doręczone 2 lutego 2024 r. (k. 22), zaś 9 lutego 2024 r. (k.26) nadano w placówce pocztowej odpowiedź na wezwanie, w której skarżący wskazał, że nie może dostarczyć dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, ze względu na fakt, iż nie wystąpiono z takim wnioskiem do Rady Gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy odpowiada ona warunkom formalnym, czy wniesiona została w terminie, a także czy jest dopuszczalna.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie oparta została na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 40 z późn. zm., zwanej dalej "u.s.g."). Zgodnie z tym przepisem, ale w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

W sprawie niniejszej znajduje zastosowanie powyższy przepis w tak przytoczonym brzmieniu, co wynika z art. 17 ust. 2 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935). Stosownie do tych przepisów, art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz m.in. art. 101 u.s.g., w ich brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. po 1 czerwca 2017 r.

Ze względu na okoliczność, iż zaskarżona uchwała Rady Gminy została podjęta w dniu 16 lutego 2017 r., tj. przed zmianą art. 101 ust. 1 u.s.g. (polegającą na rezygnacji z wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na akty podejmowane przez organ gminy) oraz art. 53 p.p.s.a. (zgodnie z którym od dnia 1 czerwca 2017 r. skargę na akty, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., tj. akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, można wnieść w każdym czasie), skarżący był zobowiązany do wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa i do zachowania terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a.

  1. - w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Pamiętać należy, że wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia było przed 1 czerwca 2017 r. obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r.

Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, Nr 3, poz.

60) wyjaśnił, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Oznacza to, że skargę na uchwałę Rady Gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r., w trybie art. 101 u.s.g., należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi Rady Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli Rada Gminy nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania.

Powyższe oznacza, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest przesłanką decydującą o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Gminy, a termin do wniesienia skargi liczy się od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił. Brak wezwania do usunięcia prawa uniemożliwia zaś wniesienie skargi i w konsekwencji skutkuje odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny skargi jako niedopuszczalnej, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (zob. m.in. Komentarz do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 481). Instytucja wezwania ma bowiem na celu załatwienie sprawy przez organ, zanim będzie konieczna interwencja sądu administracyjnego. Dopiero w przypadku, gdy organ nie zastosuje się do wezwania, zachodzi przesłanka do wniesienia skargi do sądu.

Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wykazał, aby wyczerpał obligatoryjny tryb wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Gminy z 16 lutego 2017 r. Na wezwanie sądu do wykazania wykonania tego obowiązku, skarżący przesłał pismo zatytułowane "Odpowiedź na wezwanie", w którym wskazał, że nie wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Nie ulega zaś wątpliwości, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w powyższym przepisie, powinno bezpośrednio poprzedzać skargę do sądu i jest przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wobec powyższego sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.