Uzasadnienie
M. J. O. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego U. G. podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe (k. 11). Skarżący utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu zatrudnienia w Starostwie Powiatowym w wysokości 2.071,38 zł, choć faktycznie po potrąceniu pożyczek i składek dostaje kwotę około 1.400 zł (dochód netto). Wnioskodawca jest współwłaścicielem (1/3 udziału) nieruchomości znajdującej się w B. P., na której stoi dom o powierzchni [...] m2. Na nieruchomości tej zamieszkuje jego brat z rodziną. Jest również współwłaścicielem samochodu osobowego S. F., rok produkcji [...] (drugim współwłaścicielem jest matka). Poza tym nie posiada żadnych innych nieruchomości, ani też nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
W uzasadnieniu swego stanowiska podniósł, iż uzyskuje niski dochód, z którego 700-800 przeznacza na jedzenie. Pozostała kwota przeznaczana jest na inne bieżące wydatki w tym leki, energię elektryczną, węgiel oraz utrzymanie samochodu. Ponadto choruje na cukrzycę typu II oraz nadciśnienie typu II, co wiąże się z dodatkowymi kosztami. Pomaga również chorej matce (k. 11-12). Ponadto jest zobowiązany do zapłaty odszkodowania zasądzonego prawomocnym wyrokiem w kwocie 6.632,45 zł (k. 39).
Do oświadczenia skarżący dołączył dokumenty potwierdzające ponoszone wydatki i uzyskiwane dochody oraz stan zdrowia (k. 13-41).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna M. J. O. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawca – po potrąceniu pożyczek – faktycznie uzyskuje dochód w kwocie 1.445,79 zł. Skarżący jest współwłaścicielem (1/3 udziału) nieruchomości znajdującej się w B. P., na której stoi dom o powierzchni [...] m2. Na nieruchomości tej zamieszkuje jego brat z rodziną. Jest również współwłaścicielem samochodu osobowego S. F., rok produkcji [...] (drugim współwłaścicielem jest matka). Poza tym nie posiada żadnych innych nieruchomości, ani też nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych i zamieszkuje na nieruchomości stanowiącej własność matki, przy czym to on ponosi sam wszystkie opłaty związane z tą nieruchomością. Niewielki comiesięczny dochód wystarcza mu jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych, które w całości pochłaniają uzyskiwane przez niego dochody.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.