Uzasadnienie
B. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze współmałżonką A. M. Źródło miesięcznego utrzymania małż. M. stanowi dochód uzyskiwany z tytułu zatrudnienia (umowy o prace) w łącznej kwocie 4.744,90 zł brutto, w tym skarżący uzyskuje 2.680 zł brutto, a A. M. 2.064,90 zł brutto. Wykazane wydatki miesięczne to: czynsz – 500 zł; energia elektryczna – 120 zł; telefon stacjonarny – 25 zł; telefony komórkowe – 70 zł; telewizja kablowa – 49 zł; Internet
- – 55 zł; gaz do samochodu – 300 zł; spłata pożyczki z zakładu pracy – 300 zł. Dodatkowo wnioskodawca pomaga studiującemu synowi i jego rodzinie (prowadzi on oddzielne od rodziców gospodarstwo domowe) przekazując mu 300 zł miesięcznie. W skład majątku skarżącego wchodzi: mieszkanie o powierzchni [...] m², las o powierzchni [...] ha, działka siedliskowa o powierzchni [...] m², samochód osobowy marki F. [...], rok prod 2003. B. M. nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 13 - 14).
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego) lub częściowym (zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego). Stosownie do regulacji art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy).
Na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż wysokość miesięcznego dochodu dwuosobowej rodziny wynosi łącznie 4.744,50 zł brutto, w tym: 2.680 zł brutto uzyskiwane przez skarżącego z tytułu pracy w [...] Spółce akcyjnej z siedzibą w B. na stanowisku m. (umowa na czas określony do dnia [...] sierpnia 2011 r.) oraz 2.064,50 zł brutto uzyskiwane przez A. M. z tytułu wykonywanej pracy w P. [...] [...] "S." w B. na stanowisku s. (k. 15 - 16). Wykazane wydatki miesięczne stanowią łącznie 1.719 zł (czynsz, energia elektryczna, telefon stacjonarny, telefony komórkowe, telewizja kablowa, Internet, gaz do samochodu, spłata pożyczki z zakładu pracy, pomoc synowi). Majątek B. M. to: mieszkanie o powierzchni [...] m², las o powierzchni [...] ha, działka siedliskowa o powierzchni [...] m², samochód osobowy marki F. [...], rok prod. 2003.
Na obecnym etapie postępowania koszty sądowe ograniczają się do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł (k. 2).
Podsumowując, należy zatem stwierdzić, iż małż. M. posiadają źródła dochodu z tytułu umów o pracę. Nawet uwzględniając, że wyszczególnione wydatki nie obejmują kosztów zakupu żywności i środków czystości, to należy stwierdzić, że uzyskiwany dochód wystarcza do pokrycia wydatków rodziny związanych z bieżącym utrzymaniem (skarżący nie wykazał żadnych niedostatków w tym zakresie), pozwala również na zaoszczędzenie kwoty pieniężnej, która to powinna być przeznaczona na pokrycie części kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Przedstawione powyżej okoliczności stanowią bowiem negatywną przesłankę do przyznania wnioskowanego prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W tym miejscu należy wskazać,iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Zatem prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł dochodów i bez majątku. Nie można, stosując prawo pomocy, chronić czy też wzbogacać majątku osób prywatnych, gdyż celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym brak środków finansowych ten dostęp uniemożliwia. Niewątpliwie koszty sądowe nie mogą być stawiane na ostatnim miejscu pod względem kolejności ich zaspokajania, dlatego też część uzyskiwanych środków powinna być przeznaczona na ich poniesienie. Odnosząc powyższe okoliczności do sytuacji finansowej małż. M. to raz jeszcze podkreślenia wymaga, iż osiągają oni stosunkowo wysoki dochód miesięczny, z którego z całą pewnością istnieje możliwość wygospodarowania na obecnym etapie postępowania kwoty 200 zł oraz pokrycia innych ewentualnych kosztów, które mogą się pojawić w sprawie niniejszej (przy uwzględnieniu zakresu przyznanego prawa pomocy tj. ustanowienia adwokata). Natomiast niewątpliwie B. M. nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z ustanowieniem adwokata w sprawie niniejszej.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 1 - 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.