Uzasadnienie
A. L. i M. L. wnieśli skargę na czynność Burmistrza Ciechanowca z dnia 8 maja 2024 r. w przedmiocie zmiany numeru porządkowego dla budynku mieszkalnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 29 lipca 2024 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie 3 brakujących odpisów skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpisy ww. zarządzenia zostały doręczone skarżącym 6 sierpnia 2024 r. (k. 24 i 25). W wyznaczonym terminie, który upłynął 13 sierpnia 2024 r. nie usunięto braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wywieść, że wbrew stanowisku organu czynność zmiany numeru porządkowego dla budynku podlega kontroli sądowoadministracyjnej jako czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) – zob. wyrok NSA z dnia 12 maja 2023 r., sygn. akt I OSK 1062/22 (wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na internetowej stronie bazy orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie stwierdzono natomiast brak formalny polegający na niezłożeniu 3 brakujących odpisów skargi (art. 47 p.p.s.a.).
Skarżący zostali zobowiązani przez sąd do uzupełnienia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a termin na wykonanie tego obowiązku upływał 13 sierpnia 2024 r. Ustalony brak skargi nie został wyeliminowany mimo pouczenia o skutku odrzucenia skargi w wypadku wystąpienia takiej sytuacji.
Odrębnie należy zauważyć, że skarga została złożona w dniu 28 czerwca 2024 r., a zatem po terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a., co zauważają sami skarżący, przedkładając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W przywołanym przepisie przewidziano również uprawnienie sądu do uznania (z urzędu, a zatem nawet bez wniosku strony), że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznania skargi. Jednakże zaistniały brak formalny stanowi odrębną podstawę odrzucenia skargi, tym samym uniemożliwia zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. i czyni też obecnie bezprzedmiotowym rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu jako dotknięta nieuzupełnionymi brakami formalnymi. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.